Feliks Mantel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Feliks Mantel
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1906
Kraków
Data i miejsce śmierci 30 lipca 1990
Paryż
Poseł do Krajowej Rady Narodowej
Okres od 1944
do 1947
Przynależność polityczna PPS
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Feliks Mantel (ur. 10 marca 1906 w Krakowie, zm. 30 lipca 1990 w Paryżu) – polski adwokat, działacz polityczny, dyplomata i historyk, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1944–1947).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1924 przystąpił do PPS. W dwudziestoleciu międzywojennym ukończył studia prawnicze, po czym pracował jako adwokat. W czasie II wojny światowej znalazł się w ZSRR. W 1944 zasiadał w Centralnym Komitecie Wykonawczym i Radzie Naczelnej PPS. W latach 1944–1947 sprawował mandat posła do Krajowej Rady Narodowej. Od 1945 do 1946 pełnił obowiązki wiceministra pracy, opieki społecznej i zdrowia.

W 1947 został mianowany ministrem pełnomocnym w poselstwie RP w Wiedniu. W 1948 zdecydował się na emigrację z kraju. W latach 1949–1963 przebywał w Argentynie, później do końca życia mieszkał we Francji, gdzie w 1980 wydał książkę „Wachlarz wspomnień” opisującą m.in. okres stalinizacji Polski. W latach 1964–1967 należał do paryskiej loży „Kopernik”.

Uchwałą KRN z 3 stycznia 1945 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wachlarz wspomnień, Paryż 1980
  • Stosunki polsko-żydowskie. Próba analizy, Paryż 1986
  • Słowo o marszałku: ekspiacja, Paryż 1986

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (red. Romuald Turkowski), Opozycja parlamentarna w Krajowej Radzie Narodowej i Sejmie Ustawodawczym 1945–1947, Warszawa 1997
  • Ludwik Hass, Masoneria polska XX wieku: losy, loże, ludzie, Wydawnictwo „Kopia”, Warszawa 1996, s. 217 (nota biograficzna z informacją o przynależności do loży)