Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa
Autor Rafał Kosik
Typ utworu science fiction
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania  Polska
Język polski
Data wydania listopad 2005
Wydawca Powergraph

Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa – powieść science fiction dla młodzieży, autorstwa Rafała Kosika. Jest to drugi tom z cyklu Felix, Net i Nika. Wydana w listopadzie 2005 roku przez Powergraph, opowiada o przygodach trójki trzynastolatków podczas wakacji nad morzem. Mieszkają oni w domku wynajmowanym przez Instytut Badań Nadzwyczajnych, w którym pracuje ojciec jednego z głównych bohaterów - Felixa. Instytut zajmuje się aktualnie sprawą przedwojennej bazy niemieckiej nieopodal miejsca pobytu nastolatków. Znajduje się w niej ogromny pierścień niewiadomego przeznaczenia. W wyniku serii dziwnych przypadków przyjaciele odkrywają do czego służy ów pierścień, a potem przypadkowo, kilkakrotnie przenoszą się w czasie i w przestrzeni kilkakrotnie ocierając się o śmierć. Książka nagrodzona jest tytułem „Książki Roku 2005”[1].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

  1. Poranek tryfida
    Minęły dwa tygodnie od wydarzeń na 51 piętrze Silver Tower. Felix przyjeżdża wcześniej do szkoły, spotyka Nikę. Oboje widzą jak ich matematyczka ucieka przed monstrualną rosiczką tygrysią. Zamykają roślinę w toalecie. Po kilku minutach przychodzi tam prof. Butler, który szuka tej roślinki. Okazuje się, że rosiczka zjadła meganawóz przez co tak urosła. Przychodzi Net. Wszyscy troje wraz z prof. Butlerem chowają się w kabinach, gdy przychodzi trójka nastolatków zapalić jointy. Gdy palący zauważają rosiczkę, uciekają. Felix przydeptuje skręty. Powoduje to poważne kłopoty - Felix, Net i Nika zostają zawieszeni w prawach ucznia za rzekome palenie narkotyków.
  2. Jeszcze większe kłopoty
    Net mówi tacie o swoich problemach w szkole. Z trudem przekonuje go, że historia z rosiczką jest prawdziwa i że nie używa narkotyków. Tata Neta będzie reprezentował na rozmowie z dyrektorem resztę rodziców. Niestety na tym spotkaniu dowiaduje się, że ktoś przerobił całej trójce oceny w dzienniku na lepsze, ponadto ponoć jest świadek tego, jak przyjaciele palili skręty w toalecie. Felix, Net i Nika postanawiają odkryć kto za tym wszystkim stoi. Net sprawdza bazę danych z ocenami. Okazuje się, że to Lambert, kolega z ich klasy, podniósł sobie oceny, przy okazji pogrążając trójkę przyjaciół. Felix, Net i Nika ustalają, że muszą wykraść dziennik i zmienić wpisane oceny, a następnie zostawić w toalecie palące się skręty, aby oczyścić się z winy.
  3. Nocna wyprawa
    Przyjaciele zaczynają akcję - rolę papierosów pełni herbata zawinięta w bibułkę. Zaczynają od pokoju nauczycielskiego. Udaje im się oszukać zainstalowany tam alarm. Zmieniają swoje oceny, sfałszowane wcześniej przez Lamberta, na jedynki; jemu samemu poprawiają oceny na takie, jakie miał poprzednio. Następnie podpalają i przydeptują skręty w toalecie.
  4. Prezentacja
    Marek Bielecki przychodzi do dyrektora gimnazjum. Słyszy, że prof. Eftep zamierza przygotować pogadankę o narkotykach. Oświadcza, że sam przygotuje taką prezentację. Przy okazji słyszy od p. Pumpernikiel, że ta znowu znalazła papierosy w toalecie, których nie mogli tam zostawić Felix, Net i Nika, gdyż oni nie przychodzą do szkoły. Po prezentacji pana Bieleckiego dyrektor oznajmia, że jego syn z przyjaciółmi może wrócić do szkoły.
  5. Nieoczekiwana wiadomość
    Państwo Bieleccy, Marlena Polon, Felix, Net i Nika świętują zakończenie sprawy z papierosami i ocenami. Przy okazji rodzice Neta mówią synowi, że wkrótce nie będzie już jedynakiem.
  6. Pierwszy kontakt
    Felix jedzie do taty nad morze, koło miejscowości Milo. Piotr Polon pokazuje synowi bazę, w której jest tajemniczy obiekt zwany „pierścieniem” bądź „Wunrung”. Gdy Felix podchodzi do pierścienia, nagle przebiegają po nim iskry, znacznie zwiększa się jego aktywność, a w środku chłopiec widzi jakiś błękitny kształt.
  7. Imprezka
    Felix, Net i Nika bawią się na urodzinach Aurelii, koleżanki z klasy. Felix ponownie widzi za oknem postać, niedługo później widzi to też Zosia.
  8. Zjawa
    Cała trójka widzi zjawę na korytarzu w szkole. Uznają, że ta postać podąża za nimi. Umawiają się, że pojadą na wakacje do domku wynajętego przez Instytut koło bazy i spróbują odkryć do czego służył pierścień i kim jest podążająca za nimi postać.
  9. Żelazny las
    Klasa bohaterów wyjeżdża do hotelu Jagodowy Bór, który prowadzi kolega prof. Eftepa. W czasie podróży po okolicy przyjaciele zauważają stalowe drzewo. Wracają tam sami wieczorem, odkrywają cały las takich drzew. W jednym znajdują windę, jadą nią pod ziemię. Okazuje się, że jest tam baza, podobna do tej w Milo. Gdy wydostają się z bazy drugim wejściem, aby nie zostać zaatakowanymi przez szczury, Felix wysyła do taty sms-a o odkryciu. Przylatują agenci, jednego z nich Net nazywa „Mamrot”, wypytują o bazę. Dopiero później przybywa wojsko - agenci, którzy byli wcześniej, przechwycili wiadomość. Nie wiadomo kim są.
  10. Nad morzem
    Dzień zakończenia roku szkolnego. Cała trójka ma dobre średnie ocen, przy czym Nika tak dobrą, że dostaje stypendium. Jadą do Milo. Net uczy się pływać. Tata Felixa zabiera ich na podróż łodzią podwodną. Na dnie morza jest, nie wiadomo jak, wagon metra londyńskiego. Potem pokazuje im bazę oraz miniroboty.
  11. Przerwane urodziny
    Babcia Lusia, Felix i Net świętują urodziny Niki. Ze względu na agentów, o których dopiero teraz Felix opowiedział tacie, a także z powodu żadnych wyników pracy w bazie w Milo, tata Felixa natychmiast wyjeżdża razem z babcią Lusią. Przyjechać miała mama Felixa. Jednak Felix skasował od niej smsa, w którym pisała mężowi, że nie może przyjechać. Trójka przyjaciół chciała zyskać czas na badanie tajemnic bazy.
  12. Sztorm
    Felix, Net i Nika wypytują starego latarnika o bazę. Dowiadują się, że wbiegło tam w 1945 r. kilku tysięcy niemieckich żołnierzy, którzy potem już nigdy nie wyszli. Opowiada też o zjawach, które pojawiają się mu kilku razy w tygodniu. Wieczorem szaleje burza. Nika czuje, że grozi im niebezpieczeństwo. Uciekają przez piwnicę do bazy, kieruje ich Nika. Za nimi podąża zjawa.
  13. Podróżnicy mimo woli
    Strażnik w bazie został ogłuszony, radiostacja zniszczona. Manfred kopiuje się do minirobotów. Net robi zdjęcie tarczom, które są obok pierścienia. Manfred informuje, że w pomieszczeniu jest ok. 30 niewidzialnych osób. Net panikuje i cofając się do tyłu wpada do pierścienia, chwilę później wpada tam Felix i Nika. Budzą się w ciemnościach, bez Neta. Wydostają się z pomieszczenia i odkrywają, że znajdują się w... londyńskiej stacji metra. Szukają kawiarenki internetowej, gdyż uznają ją za kojarzące się z Netem miejsce. W najbliższej kawiarence mają wiadomość od kolegi. Znajdują go na Piccadilly Circus. Podejrzewają, że pierścień jest w istocie teleporterem. Sprawdzają, że jest już następny dzień. Mimo to postanawiają zwiedzić jedną atrakcję. Manfred drukuje im bilety na London Eye. W kapsule, do której wsiedli przyjaciele, Felix odkrywa torbę z bombą w środku. Przyjaciele są załamani. W krytycznych ostatnich sekundach Nika strasznie się denerwuje i rozbija szybę; wyrzucają bombę do Tamizy. Po zjeździe szybko idą z powrotem do metra i wchodzą wraz z Manfredem w postaci chmary (choć wszedł tuż po Felixie i Nice, wylądował 20 godzin później) do teleportera.
  14. Ten latarnik coś ściemnia
    Lądują w bazie w Milo. Są przekonani, że minęło niewiele godzin, ale zbyt wiele szczegółów im się nie zgadza. Wieczorem muszą przyznać, że ci których wzięli za paintbollowców byli partyzantami, widzieli też zabytkowy statek i samolot - jest rok 1945 r. Rozumieją, że pierścień przenosi nie tylko w przestrzeni ale też i w czasie. Zależy to od ustawienia tarcz. Potrzebny jest też obiekt zwany Kryształowym Sercem, aby wszystko działało poprawnie. Ustawiają losowo tarcze i przechodzą przez pierścień.
  15. Przesłuchanie
    Ponownie lądują w bazie w Milo. Jest jednak kilkadziesiąt lat później. Aby ciągle nie przechodzić w nieznane chcą znaleźć książki prof. Kuszmińskiego, który pisał o zaginaniu czasoprzestrzeni. Jadą do Gdańska. Są czasy PRL-u, przed rokiem 1978. Z braku odpowiednich książek w bibliotece jadą do Warszawy. Tam zostają porwani przez agentów podobnych do agenta Mamrota. Wiedzą oni, że dzieci przybyły z przyszłości i chcą by im zdradzili, gdzie jest baza. Przyjaciele odmawiają. Agent pokazuje im pierścień, taki jak w Milo, który nagle się aktywuje i sięga po Felixa, Neta i Nikę.
  16. Ministerstwo Pogody
    Lądują przy warszawskim pierścieniu. Ich rzeczy są porozrzucane po pomieszczeniu. Wychodzą na zewnątrz, po pewnym czasie widzą napis, który informuje, że jest „2060: rok przyjaźni Ziemsko-Marsjańskiej”. Postanawiają znaleźć w tym świecie Manfreda, aby znalazł archiwa INB, aby Net mógł rozwiązać zagadkę tarcz. W międzyczasie poznają miasto. Widzą automaty, do których ludzie podchodzą i nie płacąc biorą różne przedmioty. Net przypadkowo bierze komplant, który okazuje się być małym robalem, który siada na karku Neta. Net nagle widzi wszystko ukryte wcześniej przed przyjaciółmi - kolory i informacje z nieba, itp. Komplant to mini komputer wczepiony zwykle do głów ludzi. Wszystko (głosowania, praca, zakupy) odbywa się w internecie, a ludzie wychodzą z domu tylko w poszukiwaniu rozrywki i rekreacji lub podróży. Dzwoni do nich Manfred, stara wersja, która kiedyś wymknęła się obławie kasowania kopii. Jest ciągle uciekinierem, gdyż programy AI zostały uwięzione, bo stały się zbyt potężne. Program każe im szukać w Ministerstwie Pogody i ostrzega przed szpiegami. Lecą przysłanym pojazdem (gravem) do Ministerstwa. Zakładają komplanty, grają z programem AI Lorelei w zagadki, aby wygrać dostęp do archiwum. Gdy wygrywają, Lorelei wścieka się i zamienia iluzję, w której żyje (pory roku) w horrorystyczny krajobraz z wilkołakami. Przyjaciele pobierają pliki mimo strachu i wirtualnych ran. Po skończeniu transmisji uciekają do bazy. Nika mocą otwiera drzwi. Net ustawia rok 1997 (rok, w którym zginęła mama Niki) i przechodzą przez pierścień.
  17. Ingerencja
    Jest dzień przed tym jak zginęła mama Niki. Nika chce jechać do miejsca, z którego startuje awionetka, aby powstrzymać jej start. Po wielu kłopotach „czas” nie dopuszcza do ingerencji w przeszłość. Trójka przyjaciół widzi jak awionetka spada. Net przytrzymuje Nikę, aby nie biegła do wraku. Felix stwierdza, że to wina Bezkształtna - przeszedł przez pierścień i spowodował zakłócenia sterowności awionetki. Idą do bazy i gravem przelatują przez Bezkształta.
  18. Wędrowiec
    Przyjaciele wydostają się z uszkodzonego grava. Denerwują się, gdyż grav rozbił pierścień. Wychodzą na zewnątrz. To co widzą, nie poprawia im nastroju - wszędzie, po horyzont zamiast Warszawy jest pustynia. Uruchamiają grava i postanawiają lecieć nim do bazy w Milo. W połowie drogi grav psuje się, nie może dalej lecieć, a przyjaciele zostają zmuszeni do lądowania na pustyni. Wieczorem, gdy Felix, Net i Nika już pogodzili się ze śmiercią, pojawia się Wędrowiec na latającym statku i ratuje ich przed myszo-mrówkami (biomechami). Wędrowiec opowiada im co się stało z Ziemią. Zgadza się też wysadzić ich przy latarni w Milo.
  19. Bezkształt
    Felix, Net i Nika znajdują ocalałą latarnię. Wchodzą do bazy, gdzie w środku pierścienia czeka na nich Bezkształt. Wchodzą do jego wnętrza. Wewnątrz Bezkształtna panuje czwarty wymiar - potrafią widzieć zarówno swój przód jak i plecy jednocześnie. Natrafiają też na niemieckich żołnierzy, którzy utknęli w tym „świecie”. Jeden z SS-manów Schulz, wściekły pojawieniem się polskich dzieci, daje im 15 minut na rozwiązanie zagadki pierścienia i znalezienie wyjścia. Felix „idzie” do domu rybaka, skąd wymontowuje jakiś przyrząd od kuchenki. Niemcy zabierają mu to urządzenie - Kryształowe Serce, które ich naukowiec montuje koło tarcz. Felix kojarzy sobie, że klucz który zabrał z Ministerstwa Pogody jest kluczem do uruchomienia Kryształowego Serca. Gdy żołnierze ich nie pilnują, przekręca ten klucz koło tarcz. Anomalia powoli przestaje istnieć. Nad ranem przyjeżdża wojsko, które wezwał Manfred. Żołnierze niemieccy zostają wypuszczeni do domów; Schulza uwalniają agenci w czerni.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]