Finanse behawioralne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Finanse behawioralne oraz Ekonomia behawioralna są jednymi z prężnie rozwijających się nurtów współczesnej ekonomii i finansów. Ekonomia behawioralna jest dziedziną łączącą dokonania ekonomii i psychologii. Współczesna teoria ekonomii oparta jest na koncepcji racjonalnych wyborów, dokonywanych przez podmioty gospodarcze czy osoby fizyczne (konsumentów). Człowiek będąc podmiotem systemu społeczno-ekonomicznego, funkcjonuje w nim jako człowiek gospodarujący (homo oeconomicus). Fundamentem jego decyzji i działań jest wola dokonywania racjonalnych wyborów. Ekonomia behawioralna odrzuca założenia o racjonalności ludzkich decyzji. Jej celem jest analiza zachowań podmiotów gospodarczych w zakresie motywacji psychologicznych – nie przyjmuje założeń odnośnie zachowań, lecz bada, jakie one są w rzeczywistości. Ekonomia behawioralna bada między innymi szybkość i sposób podejmowania decyzji w odniesieniu do nowych informacji uzyskanych przez uczestników rynku. Pozwala zrozumieć anomalie występujące przy podejmowaniu decyzji przez uczestników rynku, niewyjaśnione w oparciu o założenia racjonalności wyborów. Podstawowym pojęciem ekonomii behawioralnej jest tzw. zniekształcenie poznawcze (ang. cognitive bias). Ekonomia behawioralna obejmuje wiele kierunków, które nie są jednak ściśle ze sobą powiązane oraz charakteryzują się odmiennymi założeniami. Łączy je to, że wszystkie odrzucają tradycyjne podejście oparte na koncepcji racjonalnych wyborów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Czerwonka, B. Gorlewski: Finanse behawioralne. Zachowania inwestorów i rynku. Warszawa: Szkoła Główna Handlowa, 2008. ISBN 8373783873.