François-Xavier Bellamy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
François-Xavier Bellamy
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 października 1985
Paryż
Zawód, zajęcie nauczyciel, eseista, filozof, polityk

François-Xavier Bellamy (ur. 11 października 1985 w Paryżu[1]) – francuski nauczyciel, eseista, filozof i polityk, poseł do Parlamentu Europejskiego IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się na Uniwersytecie w Cambridge, w Londynie odbył staż w redakcji „The Sunday Times”. W 2005 ukończył paryską École normale supérieure, a w 2008 filozofię na Université Paris Sorbonne, uzyskując status professeur agrégé. W tym samym roku podjął pracę w zawodzie nauczyciela, wykładając filozofię i historię sztuki w prestiżowych szkołach średnich[1]. Uzyskał członkostwo w towarzystwie naukowym Académie des sciences morales, des lettres et des arts de Versailles[1].

Zajął się także działalnością polityczną; między 2006 a 2010 współpracował z należącymi do UMP członkami rządu – Renaudem Donnedieu de Vabres, Rachidą Dati i Nathalie Kosciusko-Morizet. W 2008 objął stanowisko zastępcy mera Wersalu, odpowiadając w administracji miejskiej za sprawy młodzieży i szkolnictwa wyższego, a także zatrudnienia[1][2].

Autor tekstów publicystycznych, publikowanych m.in. na łamach „Le Figaro”, „Le Figaro” i „Valeurs actuelles”[1]. W formie książkowej wydał m.in. eseje – Les Déshérités ou l'urgence de transmettre (Plon, Paryż 2014) i Demeure: Pour échapper à l'ère du mouvement perpétuel (Grasset, Paryż 2018). Pierwsza z tych publikacji została poświęcona problemom edukacji i kryzysu kultury[3]. Książka przyniosła filozofowi rozpoznawalność, sprzedano około 60 tysięcy jej egzemplarzy[2]. François-Xavier Bellamy otrzymał za nią nagrody Prix d'Aumale[2] oraz Prix Henry-Malherbe[4].

W 2019 został nominowany na pierwsze miejsce na liście krajowej Republikanów (powstałych z przekształcenia UMP) w wyborach europejskich[5]. W wyniku głosowania z maja tegoż roku uzyskał mandat eurodeputowanego IX kadencji[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Bellamy François-Xavier (fr.). academiedeversailles.com. [dostęp 2019-01-12].
  2. a b c L'élu de Versailles primé pour son livre « Les Déshérités » (fr.). leparisien.fr, 25 listopada 2015. [dostęp 2019-01-12].
  3. François-Xavier Bellamy veut provoquer un débat sur l’éducation (fr.). actu.fr, 5 września 2014. [dostęp 2019-01-12].
  4. Prix Henry-Malherbe (fr.). lesecrivainscombattants.fr. [dostęp 2019-01-12].
  5. Les Républicains: Un trio pour sauver les meubles aux européennes. parismatch.com, 21 lutego 2019. [dostęp 2019-03-17].
  6. Européennes: découvrez les 79 nouveaux députés français (fr.). lejdd.fr, 26 maja 2019. [dostęp 2019-05-27].