Francisco Sosa Wagner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francisco Sosa Wagner
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1946
Al-Husajma
Zawód, zajęcie prawnik, wykładowca akademicki, pisarz
Stanowisko poseł do Parlamentu Europejskiego VII i VIII kadencji (2009–2014)

Francisco Sosa Wagner (ur. 10 czerwca 1946 w Al-Husajma) – hiszpański prawnik i wykładowca akademicki, pisarz, poseł do Parlamentu Europejskiego VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie o korzeniach hiszpańsko-niemieckich. Dzieciństwo spędził w Melilli, gdzie ojciec był lekarzem. Po uzyskaniu niepodległości przez Maroko rodzina przeniosła się na półwysep do Walencji. Na tamtejszym uniwersytecie uzyskał tytuł zawodowy licencjata z dziedziny prawa, studia uzupełniał w Tybindze i Rzymie. Karierę zawodową rozpoczął jako asystent profesora Eduarda Garcíi de Enterríi i profesora Ramóna Martína Mateo. W 1976 obronił pracę doktorską na Uniwersytecie w Oviedo. Po rozpoczęciu procesu transformacji zaangażował się politycznie wstępując do Ludowej Partii Socjalistycznej (Partido Socialista Popular).

Był członkiem komisji pod przewodnictwem Eduardo Garcíi de Enterríi, która opracowywała model wspólnot autonomicznych w postfrankistowskiej Hiszpanii, pełnił też obowiązki sekretarza generalnego Ministerstwa Administracji Publicznej (od 1982 do 1987). Współpracował z nominacji PSOE nad statutem autonomicznym Asturii.

W latach 80. rozpoczął pracę jako wykładowca Katedry Prawa Administracyjnego na Uniwersytecie w León. Zasiadał w trybunale, który rozpatrywał sprawę statutu autonomicznego prowincji Kastylia i León. Na długi czas rozstał się z polityką, jednak w 2007 przyłączył się do inicjatywy Obywatele Katalonii (Ciutadans de Catalunya), podpisując się rok później pod manifestem na rzecz wspólnego języka (Manifiesto por una lengua común). W 2008 wybrano go w skład Międzynarodowej Akademii Prawa Porównawczego w Hadze[1].

We wrześniu 2008 został przedstawiony przez Związek, Postęp, Demokracja (UPyD) jako lider listy wyborczej tej partii w eurowyborach w 2009[2]. Ugrupowanie to uzyskało 2,87%, a Francisco Sosa Wagner został jego przedstawicielem w Parlamencie Europejskim VII kadencji[3]. W wyborach w 2014 z powodzeniem ubiegał się o europarlamentarną reelekcję. Kilka miesięcy po rozpoczęciu kadencji zrezygnował z mandatu, krytykując działania władz swojego ugrupowania. Później związał się z partią Obywatele[4].

Jest autorem licznych publikacji[5] z dziedziny historii prawa. Kilkakrotnie nagradzany również za twórczość literacką. W 1992 uzyskał nagrodę im. Miguela Delibesa za publikację Es indiferente llamarse Ernesto, a rok później Nagrodę Café Bretón za pracę Escenas históricas pero verdaderas. Opublikował satyrę na handel nieruchomościami Hígado de oca a las uvas. Współpracuje z „El Mundo” i „La Nueva España”.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Manual de Derecho local
  • La gestión de los servicios públicos locales (2008, siódme wydanie)
  • El contrato de suministro
  • La expropiación forzosa
  • La construcción del Estado y del Derecho administrativo
  • Posada Herrera, actor y testigo del siglo XIX (biografia José Posady Herrery)
  • Pío IX, el último soberano (biografia Piusa IX)
  • Maestros alemanes del derecho público (dwa tomy: 2002, 2004)
  • Carl Schmitt y Ernst Forsthoff: coincidencias y confidencias (2008).
  • El mito de la autonomía universitaria (publicystyka)
  • El Estado fragmentado. Modelo austro-húngaro y brote de naciones en España (2006, wraz z synem Igorem Sosa Mayorem)
  • Juristas en la Segunda República. 1. Los iuspublicistas (2009)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]