Historia prawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Historia prawa – nauka zaliczana do poddyscyplin historii, jak i prawoznawstwa, zajmująca się badaniem dziejów prawa i jego instytucji od starożytności do czasów współczesnych. Jako gałąź nauki ukształtowała się w początkach XIX wieku.

W strukturze nauk historycznoprawnych wyróżnia się m.in. powszechną historię państwa i prawa, historię państwa i prawa danego obszaru (np. historia państwa i prawa polskiego, historia prawa niemieckiego) oraz naukę prawa rzymskiego i doktryn politycznych i prawnych.

 Z tym tematem związana jest kategoria: Polscy historycy prawa.

Główne ośrodki nauki historii prawa w Polsce (lista niepełna)[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Katedra Historii Państwa i Prawa Polskiego. uni.lodz.pl. [dostęp 2016-08-21].
  2. Katedra Historii Prawa Polskiego. uj.edu.pl. [dostęp 2016-08-22].
  3. Katedra Historii Ustroju i Prawa Polskiego. uw.edu.pl. [dostęp 2016-08-21].
  4. Katedra Nauk Historyczno-Prawnych i Komparatystyki Prawniczej. uwb.edu.pl. [dostęp 2016-08-21].
  5. Katedra Powszechnej Historii Państwa i Prawa. uni.lodz.pl. [dostęp 2016-08-21].
  6. Katedra Powszechnej Historii Państwa i Prawa. uw.edu.pl. [dostęp 2016-08-21].