Franciszek Piekosiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Ksawery Walerian Leonard Adolf Piekosiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1844
Wiercany
Data i miejsce śmierci 27 listopada 1906
Kraków
Zawód polski historyk, heraldyk i prawnik

Franciszek Ksawery Walerian Leonard Adolf Piekosiński, pierwotnie Piekusiński (ur. 3 lutego 1844 w Wiercanach, zm. 27 listopada 1906 w Krakowie) – polski historyk, heraldyk i prawnik, profesor UJ, członek Akademii Umiejętności.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nagrobek Franciszka Piekosińskiego na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie

Historyk mediewista, zasłużony w dziedzinie edycji dokumentów i pomników prawa staropolskiego. Był także badaczem heraldyki, sfragistyki, filigranistyki i numizmatyki polskiej, zwłaszcza wieków średnich. Dyrektor Archiwum Krajowego Aktów Grodzkich i Ziemskich w Krakowie.

Autor hipotezy, odrzuconej później przez historyków, o runicznym pochodzeniu polskich herbów.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Wydał między innymi:

  • Kodeks dyplomatyczny Małopolski, t. I – IV, Kraków 1876-1905
  • Kodeks dyplomatyczny katedry krakowskiej św. Wacława, cz. I – II, Kraków 1874-1883.
  • Wypisy heraldyczne z ksiąg poborowych województwa podlaskiego XVI w. Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. Tom II. Lwów 1911
  • Kodeks dyplomatyczny miasta Krakowa 1257 – 1506. Cz. 1-3 (wyd. i przypisami objaśnił Franciszek Piekosiński).Kraków, 1879-1882
  • Codex diplomaticus Maioris Poloniae (984 – 1444) (wyd. I. Zakrzewski i F. Piekosiński) t. 1 – 5, Poznań 1877 – 1908
  • Rachunki dworu króla Władysława Jagiełły i królowej Jadwigi z lat 1388-1420 (w: "Monumenta medii aevi historica", t. 15) Kraków 1896

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biogramy uczonych polskich, część I: Nauki społeczne, zeszyt 3: P-Z (opracowali Andrzej Śródka i Paweł Szczawiński), Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1985, s. 69-72