Franko: The Crazy Revenge

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franko: The Crazy Revenge
Producent World Software
Wydawca Mirage Software
Dystrybutor Mirage Software
Projektant Mariusz Pawluk
Artysta Mariusz Pawluk
Główny programista Tomasz Tomaszek
Kompozytor Sławomir Mrozek
Data wydania Amiga: 1994
PC: 1996
Gatunek Beat'em up
Tryby gry gra jednoosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma PC, Amiga
Nośniki dyskietka (3)
Kontrolery dżojstik, gamepad, klawiatura

Franko: The Crazy Revenge – wydana po raz pierwszy w 1994 roku bijatyka 2D ze scrollowanym ekranem, autorstwa polskiego studia World Software. Głównymi bohaterami gry są tytułowy Franko oraz jego przyjaciel Alex.

Fabuła[edytuj]

Akcja gry rozpoczyna się w 1987 roku w Szczecinie – głównym miejscu przerzutowym polskich przemytników. Główni bohaterowie, Franko oraz Alex, trenowali sztuki walki dla własnego bezpieczeństwa i chęci imponowania innym. Podczas jednej z nocnych przechadzek zatrzymuje ich banda Klocka – największego przemytnika w mieście. Rozpoczyna się bijatyka, podczas której Franko i Alex tracą przytomność. Gdy Franko ocknął się, zobaczył, że jego przyjaciel jest martwy. Poprzysiągł zemścić się na Klocku i po długim treningu ruszył samotnie na bandę. Akcja gry toczy się w czasie transformacji ustrojowej, w roku 1989.

Rozgrywka[edytuj]

Franko jest klasyczną grą typu beat'em up z grafiką 2D. Postać sterowana przez gracza przemieszcza się w prawą lub w lewą stronę ekranu zabijając wszystko co spotka na swojej drodze.

Głównym zadaniem w grze jest wyeliminowanie wszystkich ludzi należących do bandy Klocka. W grze jest trzech bossów (w tym Klocek), których pokonanie kończy etap gry. Do dyspozycji mamy jedną z dwóch postaci – Franko lub Alexa (który podobno zginął – jest to jedno z niedociągnięć fabuły), różniących się nie tylko wyglądem, ale i używanymi technikami.

W grze gracz spotyka wielu zróżnicowanych przeciwników, posiadających odmienne ciosy, siłę oraz wypowiadane kwestie. Są wśród nich przedstawiciele subkultur lat 80., tacy jak punki, skini, heavymetalowcy w białych adidasach i dżinsowych katanach, Oi-owcy, bywalcy siłowni, czy zawodnicy karate, ale też funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej, oraz ZOMO. Pomiędzy poziomami gracz przemieszcza się z jednej dzielnicy Szczecina do drugiej za pomocą Fiata 126P, zwanego maluszkiem. Jadąc samochodem gracz musi uważać na niewinnych przechodniów (babcie, kobiety z wózkami).

Sterowanie w grze odbywa się za pomocą klawiatury lub pada albo joysticka.

Historia[edytuj]

Początki powstawania gry sięgają 1991 roku, kiedy to członkowie szczecińskiej grupy World Software grafik i pomysłodawca Mariusz Pawluk, wraz z programistą Tomaszem Tomaszkiem i muzykiem Sławomirem Mrozkiem zaczęli wstępne prace nad ich wspólnym projektem utrzymanym w klimatach chodzonych bijatyk beat'em up. Początkowo gra miała charakter zupełnie niekomercyjny i dopiero wraz z rozwijaniem się projektu zaczęto myśleć o jej wydaniu pudełkowym. Początkowo nosiła tytuł Franio co pokazywało stosunek twórców do tej gry. Potem Franko: The Idiots Killer, a finalnie Franko: The Crazy Revenge. Trwały także prace nad Franko 2 na komputery Amiga i PC. Prace nad projektem zostały niestety przerwane. W 2003 roku podjęto prace nad wersją na konsolę Game Boy AdvanceFranko 2: No Mercy – jednak i ten projekt nie został skończony[1].

Odbiór gry[edytuj]

Gra została doceniona przez recenzentów wielu czasopism w tym m.in. Secret Service (09/1994) i Top Secret (11/1994), gdzie otrzymała wysokie noty za rozgrywkę[2].


Przypisy

  1. Rozmowa z Mariuszem Pawlukiem - grafikiem gry Franko - The Crazy Revenge. ppa.pl. [dostęp 2014-01-02].
  2. Paweł "Pooh" Chmielowiec. Franko - recenzja gry. „Secret Service”. 16, s. 21, wrzesień 1994. ISSN 1230-7726.