Franko: The Crazy Revenge

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franko: The Crazy Revenge
Producent World Software
Wydawca Mirage Software
Dystrybutor Mirage Software
Projektant Mariusz Pawluk
Artysta Mariusz Pawluk
Główny programista Tomasz Tomaszek
Kompozytor Sławomir Mrozek
Data wydania Amiga: 1994
PC: 1996
Gatunek beat ’em up
Tryby gry gra jednoosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma PC, Amiga
Nośniki dyskietka (3)
Kontrolery dżojstik, gamepad, klawiatura

Franko: The Crazy Revengedwuwymiarowa bijatyka ze scrollowanym ekranem, wyprodukowana przez World Software i wydana w 1994 roku przez Mirage Software. Głównymi bohaterami gry są tytułowy Franko oraz jego przyjaciel Alex.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja gry rozpoczyna się w 1987 roku w Szczecinie – głównym miejscu przerzutowym polskich przemytników. Główni bohaterowie, Franko oraz Alex, trenowali sztuki walki dla własnego bezpieczeństwa i chęci imponowania innym. Podczas jednej z nocnych przechadzek zatrzymuje ich banda Klocka – największego przemytnika w mieście. Rozpoczyna się bijatyka, podczas której Franko i Alex tracą przytomność. Gdy Franko ocknął się, zobaczył, że jego przyjaciel jest martwy. Poprzysiągł zemścić się na Klocku i po długim treningu ruszył samotnie na bandę. Akcja gry toczy się w czasie transformacji ustrojowej, w roku 1989.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Franko jest klasyczną grą typu beat ’em up z grafiką 2D. Postać sterowana przez gracza przemieszcza się w prawą lub w lewą stronę ekranu, walcząc z licznymi przeciwnikami.

Głównym zadaniem w grze jest wyeliminowanie wszystkich wrogów należących do bandy Klocka. W grze znajduję się trzech bossów (w tym Klocek), których pokonanie kończy etap. Do dyspozycji gracz ma jedną z dwóch postaci – Franko lub Alexa (pomimo śmierci bohatera w intrze), różniących się nie tylko wyglądem, ale i używanymi umiejętnościami.

Podczas rozgrywki gracz spotyka wielu zróżnicowanych przeciwników, posiadających zdolność wykonywania odmiennych ciosów, różnej siły oraz wypowiadanych kwestii. Wśród wrogów znajdują się przedstawiciele subkultur lat 80., tacy jak punki, skini, heavymetalowcy, Oi-owcy, kulturyści, czy zawodnicy karate, ale też funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej oraz ZOMO. Poziomy produkcji podzielone są na etapy, w których gracz przemieszcza się pomiędzy dzielnicami Szczecina za pomocą Fiata 126P, nazywanego w grze maluszkiem. Jadąc samochodem gracz musi uważać na przechodniów (starsze kobiety, kobiety z wózkami).

Sterowanie w grze odbywa się za pomocą klawiatury lub pada albo joysticka.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Początki powstawania gry sięgają 1991 roku, kiedy to członkowie szczecińskiej grupy World Software grafik i pomysłodawca Mariusz Pawluk, wraz z programistą Tomaszem Tomaszkiem i muzykiem Sławomirem Mrozkiem zaczęli wstępne prace nad ich wspólnym projektem utrzymanym w klimatach chodzonych bijatyk typu beat ’em up. Początkowo gra miała charakter zupełnie niekomercyjny i dopiero wraz z rozwijaniem się projektu zaczęto myśleć o jej wydaniu pudełkowym. Początkowo nosiła tytuł Franio co wskazywało na lekki stosunek twórców do swojej produkcji. Potem Franko: The Idiots Killer, a finalnie Franko: The Crazy Revenge. Trwały także prace nad Franko 2 na komputery Amiga i PC. Prace nad projektem zostały przerwane. W 2003 roku podjęto prace nad wersją na konsolę Game Boy AdvanceFranko 2: No Mercy – jednak i ten projekt nie został skończony[1].

Odbiór gry[edytuj | edytuj kod]

Gra została pozytywnie odebrana przez recenzentów wielu czasopism w tym m.in. „Secret Service” (09/1994) i „Top Secret” (11/1994), gdzie otrzymała wysokie noty za rozgrywkę[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozmowa z Mariuszem Pawlukiem – grafikiem gry Franko – The Crazy Revenge. ppa.pl. [dostęp 2014-01-02].
  2. Paweł "Pooh" Chmielowiec. Franko – recenzja gry. „Secret Service”. 16, s. 21, wrzesień 1994. ISSN 1230-7726. 
  3. "Piotras". Franko: The Crazy Revenge. „Top Secret”, listopad 1994. ISSN 0867-8480.