Franz Pfeffer von Salomon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franz Pfeffer von Salomon

Franz Pfeffer von Salomon (ur. 19 lutego 1888 w Düsseldorfie, zm. 12 kwietnia 1968 w Monachium) – pierwszy dowódca SA po jej czasowej delegalizacji w 1923 po puczu monachijskim.

Był członkiem Freikorpsu i weteranem I wojny światowej. Stał się znany dzięki organizacji ruchu oporu przeciwko francuskiej okupacji Zagłębia Ruhry. Był Gauleiterem Górnej Bawarii i przyszłym dowódcą SS; Heinrich Himmler był jego sekretarzem. Adolf Hitler mianował Salomona dowódcą SA po jego bezwarunkowej przysiędze lojalności w 1926.

Salomon został wyrzucony z SA w 1930, ponieważ nie udało mu się powstrzymać innego przywódcy - Waltera Stennesa, od krótkiej okupacji centralnego biura NSDAP w Berlinie. Ucieszyło to Ernsta Röhma, ponieważ mógł przekonać SA, żeby odebrało przysięgę wierności od niego.

Sam Salomon mówił o sobie, że jest typem ochotnika, rewolucjonisty i landsknechta naraz[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Rozmowy przy stole", Wyd. Charyzma 1996, str. 366, ISBN 83-85820-02-07