Funkcja aktywacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Funkcja aktywacji – pojęcie używane w sztucznej inteligencji do określenia funkcji, według której obliczana jest wartość wyjścia neuronów sieci neuronowej. Do najczęściej używanych funkcji aktywacji należą:

Funkcja aktywacji Wzór matematyczny Gładka Monotoniczna Różniczkowalna Uwagi
Funkcja liniowa T T T
  • Funkcja nieograniczona
  • Z reguły
Jednostronnie obcięta funkcja liniowa T T T (oprócz punktu )
  • Brak górnej granicy
Obcięta funkcja liniowa

N T T (oprócz punktów i )
  • Przedziałami liniowa
Funkcja progowa unipolarna

N T N
  • a – zadana wartość progowa
  • Z reguły
  • Taką funkcję aktywacji zastosowali w swojej pracy jako matematyczny model neuronu Warren McCulloch i Walter Pitts
Funkcja progowa bipolarna

N T N
  • a – zadana wartość progowa
  • Z reguły
Sigmoidalna funkcja unipolarna

T T T
  • Z reguły
  • Gdy funkcja przechodzi w progową unipolarną funkcję aktywacji
Sigmoidalna funkcja bipolarna (tangens hiperboliczny)

T T T
  • Z reguły
  • Gdy funkcja przechodzi w progową bipolarną funkcję aktywacji
Funkcja Gaussa

T N T
  • e – liczba Eulera