Górny Półwysep (Michigan)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Górny Półwysep (ang. Upper Peninsula), znany również jako The U.P., Upper Michigan – półwysep śródlądowy w Ameryce Północnej, ograniczony przez Jezioro Górne od północy, rzekę St. Marys od wschodu oraz jeziora Michigan i Huron od południa.

Górny Półwysep stanowi jedną z dwóch części amerykańskiego stanu Michigan, położoną na północ do Dolnego Półwyspu. Ta część stanu Michigan od zachodu graniczy ze stanem Wisconsin. Jest ona połączony z Dolnym Półwyspem Mostem Mackinac.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia całkowita Górnego Półwyspu wynosi 42 610 km², co stanowi jedną trzecią całej powierzchni stanu Michigan, lecz mieszka na nim jedynie 3% całej populacji stanu. Na półwyspie jest około 4300 jezior śródlądowych, z których największym jest Lake Gogebic, oraz 19 tys. km rzek i strumieni.

Teren półwyspu można podzielić na dwie części: płaską i błotnistą część wschodnią oraz posiadającą twardsze podłoże i bardziej górzystą część zachodnią. To właśnie w zachodniej części znajduje się najwyższy punkt całego stanu Michigan - góra Arvon (602 m n.p.m.)[1]. Oprócz tej góry znajdują się tam również góry Porcupine i Huron.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Feature Detail Report for: Mount Arvon (ang.). The Geographic Names Information System (GNIS). [dostęp 2015-12-18].