Monti Aurunci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Góry Auruncyjskie)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monti Aurunci
Najwyższy szczyt Monte Petrella
Powierzchnia 275 km²
Jednostka dominująca Apeniny
Kontynent Europa
Państwo Włochy
Aurunci mountains.jpg

Monti Auruncipasmo górskie w południowym Lacjum w środkowych Włoszech. Stanowią część Antyapeninów, łańcucha Apeninów biegnącego w stronę brzegów Morza Tyrreńskiego, gdzie tworzą przylądek Gaeta. Na północnym zachodzie graniczą z pasmem Monti Ausoni, na północy z doliną rzeki Liri, na wschodzie z Rocca d'Evandro, na południowym wschodzie z doliną rzeki Garigliano, a na południu z Morzem Tyrreńskim. Granica między Monti Aurunci a Monti Ausoni nie została ustalona, lecz uważa się, że Monti Aurunci leżą na wschód od linii Fondi, Lenola, Pico i San Giovanni Incarico[1]. Najwyższym wzniesieniem pasma jest Monte Petrella (1533 m n.p.m.). W górach znajduje się rezerwat przyrody (wł. Parco Naturale dei Monti Aurunci), założony w 1997 roku.

Góry zawdzięczają swą nazwę starożytnemu plemieniu Aurunów, blisko spokrewnionych z Ausonami. Oba plemiona należały do ludów italskich nazywanych przez Rzymian Wolskami; stąd Monti Lepini, Monti Ausoni i Monti Aurunci noszą wspólną nazwę Volsci[2]. Wszystkie trzy mają taką samą karsową budowę, nieco odmienną od budowy głównego pasma Apeninów.

Zanieczyszczenia radioaktywne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1959-1963 koncern energetyczny General Electric zbudował Elektrownię Jądrową w nurcie rzeki Garigliano płynącej u podnóży Monti Aurunci; jej wody miały służyć do chłodzenia reaktorów zakładu dostarczającego elektryczności regionowi. Po kilku wypadkach, podczas których do rzeki dostał się radioaktywny gaz, elektrownię w roku 1978 zamknięto, ale nadal służyła za składowisko odpadów nuklearnych. W wyniku powodzi ich część spłynęła do Zatoka Gaeckiej, zanieczyszczając całe środowisko. W jednym z raportów pisano:

Zmiany genetyczne, jakie zaobserwowano podczas badań nad gryzoniami z Piana del Garigliano, okazały się największymi odnotowanymi we Włoszech[3].

Dodatkowe badania nie potwierdziły powiązań anomaliów budowy czaszek i uzębienia okolicznych gryzoni z elektrownią nuklearną; być może mają one związek z wysoką naturalną radiacją intruzyjną skał wulkanicznych. Wiosną 1944 roku dolina rzeki Garigliano i stoki Monti Aurunci stały się terenem walk pomiędzy wojskami niemieckimi i alianckimi o linię Gustawa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A.Romano, s.18.
  2. A.Romano, s.17.
  3. Domenica Amarena, Longinoc Ontoli, Mauro Cristaldi. Coenotic Structure, Skull Asymmetries and Other Morphological Anomalies in Small Mammals Near an Electronuclear Power Plant. „Hystrix: New Series”. 5 (1-2), s. 41, 1993-1994. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]