Głóg ostrogowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Głóg ostrogowy
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd różopodobne
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj głóg
Gatunek głóg ostrogowy
Nazwa systematyczna
Crataegus crus-galli L.
Sp. pl. 1:476. 1753
Synonimy
  • Crataegus regalis Beadle
  • Crataegus salicifolia Medik[3].
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Pokrój

Głóg ostrogowy (Crataegus crus-galli L.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej[3]. W Polsce jest czasami sadzony.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew lub drzewo o wysokości do 10 m. Na pędach posiada ostre ciernie. Są one dość rzadkie, ale bardzo duże (5-10 cm) i silne.
Pędy
Pokryte są cierniami przypominającymi ostrogę kogutów i od kształtu tych cierni pochodzi gatunkowa nazwa rośliny
Liście
Ciemnozielone, odwrotnie jajowate, grubo piłkowane, skórzaste. Mają długość 2-8 cm, ich nasada zwęża się klinowato w ogonek. Przylistki wcześnie opadają. Jesienią liście przebarwiają się na pomarańczowo lub żółto.
Kwiaty
Duże, białe, zebrane w płaskie baldachogrona. Mają 5-działkowy kielich zrośnięty z zalążnią, 5 płatków korony, 1 słupek i liczne pręciki. Kwitnie od maja do czerwca.
Owoce
Czerwone, matowe, pozostają na gałązkach po opadnięciu liści. Mają średnicę ok. 1 cm.

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna: stosowany jest na żywopłoty. Są praktycznie nie do pokonania przez ludzi i zwierzęta. Czasami sadzony w parkach.
  • Uprawa: Uprawiany jest z nasion. Zbiera się je z drzew od sierpnia do listopada. W 1 g znajduje się 15 nasion, a ich siła kiełkowania wynosi 60%. Nasiona wymagają stratyfikacji[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-01-23] (ang.).
  3. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-02].
  4. Crataegus crus-galli, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  5. Zygmunt Terpiński: Szkółkarstwo ozdobne. Warszawa: PWRiL, 1984. ISBN 83-09-00777-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
  • Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  • W. Kulesza: Klucz do oznaczania drzew i krzewów. Warszawa: PWRiL, 1955.