Głowocis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Głowocis
Głowocis: zdjęcie
Głowocis japoński
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klad nagonasienne
Rząd cyprysowce
Rodzina cisowate
Rodzaj głowocis
Nazwa systematyczna
Cephalotaxus Siebold & Zucc. ex Endl.
Gen. Pl. Suppl. 2: 27 (1842)[2]
Typ nomenklatoryczny
C. pedunculata Siebold & Zucc. ex Endl., nom. illeg. (= C. harringtonii (Knight ex J.Forbes) K.Koch)[2]

Głowocis (Cephalotaxus) – rodzaj roślin z rodziny cisowatych (Taxaceae), dawniej często umieszczany w wyodrębnianej rodzinie głowocisowatych (Cephalotaxaceae). Ponieważ okazało się, że głowocis jest zagnieżdżony pod względem filogenetycznym wśród rodzajów należących do cisowatych – jest raczej włączany do rodziny w szerokim ujęciu. Alternatywą jest wyróżnienie trzech monofiletycznych rodzin (Cephalotaxaceae, Amentotaxaceae, Taxaceae)[2]. Rodzaj obejmuje 9 gatunków występujących we wschodniej Azji (od Chin, przez Koreę po Japonię. W Polsce rzadkie w uprawie ze względu na wrażliwość na mrozy[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Zimozielone krzewy i niewysokie drzewa, z pędami rozgałęziającymi się okółkowo lub naprzeciwlegle[3].
Liście
Ułożone dwustronnie w jednej płaszczyźnie lub podnoszące się ku górze, zwykle lekko odgięte ku dołowi. Równowąskie, osadzone są na krótkich ogonkach. Od góry z wyraźnie wystającą wiązką przewodzącą, od spodu z szerokimi paskami aparatów szparkowych w kolorze białym lub szarym[3].
Organy generatywne
Strobile męskie kuliste, rozwijają się w kątach liści. Strobil żeński zawiera dwa zalążki (inne cisowate mają pojedynczy). Po zapyleniu rozwijają się nasiona otoczone mięsistą osnówką w kolorze zielonkawym lub z odcieniem fioletowym[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Jeden z rodzajów rodziny cisowatych (Taxaceae). Wykaz gatunków[4]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website. 2001–.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Christenhusz, M.J.M., J.L. Reveal, A. Farjon, M.F. Gardner, R.R. Mill, and M.W. Chase (2011). A new classification and linear sequence of extant gymnosperms. Phytotaxa 19: 55-70.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Włodzimierz Seneta: Drzewa i krzewy iglaste. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 136-137. ISBN 83-01-05225-2.
  4. Cephalotaxus (ang.). W: The Plant List [on-line]. The Kew Gardens. [dostęp 2011-11-18].