Gʻuzor
38°37′15″N 66°14′53″E/38,620833 66,248056 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Wilajet | |
| Tuman | |
| Prawa miejskie |
1977 |
| Populacja (2005) |
|
| • liczba ludności |
22 700 |
Położenie na mapie Uzbekistanu  | |
| 38°37′15″N 66°14′53″E/38,620833 66,248056 | |
Gʻuzor (ros. Гузар, Guzar) – miasto w Uzbekistanie w wilajecie kaszkadaryjskim.
Jedno z miejsc, w których tworzyła się armia Andersa. W 1942 r. w Guzarze był Ośrodek Organizacyjny Armii, powstał także Ośrodek Zapasowy Pomocniczej Służby Kobiet, szpital polowy i główny obóz kwarantanny tyfusowej[1]. W 1942 był tu jeden z sierocińców dla polskich dzieci (inne w Buzułuku i Wriewskim). W marcu i sierpniu 1942, w wyniku ewakuacji armii do Iranu, ZSRR opuściło 7000 sierot z polskich ośrodków opiekuńczych.
Polski Cmentarz Wojenny
[edytuj | edytuj kod]
W mieście znajduje się polski cmentarz wojenny, na którym spoczywa około 700 obywateli polskich, „Sybiraków” – żołnierzy z formowanej tu w 1942 Armii Polskiej oraz ludności cywilnej, w tym dzieci. Jest to jeden z dwunastu polskich cmentarzy w Uzbekistanie. Uroczystości jego otwarcia zapoczątkowała w piątek 13 kwietnia 2007 msza w stolicy Uzbekistanu Taszkencie.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Bochen uzbeckiego chleba, Nasz Dziennik 18 maja 2007, Nr 115 (2828).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Mapy wędrówek. [dostęp 2009-11-17].