Nasz Dziennik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nasz Dziennik
Częstotliwość Dziennik
Państwo  Polska
Wydawca Spes
Rodzaj czasopisma Informacyjny
Pierwszy numer 1998
Redaktor naczelny Ewa Nowina-Konopka
Średni nakład 550 000 egz.
ISSN 1429-4834
Strona internetowa

Nasz Dziennik – ogólnopolski dziennik o profilu katolicko-narodowym[1] wydawany w Warszawie przez spółkę Spes sp. z o.o.[2] Pismo istnieje od 29 stycznia 1998. Od 1999 roku redaktorem naczelnym jest Ewa Nowina-Konopka.

Inicjatorem powstania gazety był o. Tadeusz Rydzyk. W 1997 edycję gazety przygotowywał późniejszy poseł Artur Zawisza. Następcą Artura Zawiszy na stanowisku redaktora naczelnego był Artur Górski, który również został później posłem.

Charakter pisma[edytuj | edytuj kod]

Nasz Dziennik jest jedynym dziennikiem o profilu katolickim w Polsce[3][4][5]. Nakładu gazety nie obejmuje kontrola Związku Kontroli Dystrybucji Prasy[6], z tego powodu brak jest potwierdzonej informacji o wynikach sprzedaży. Według informacji wydawcy, sprzedaż wynosi około 100 tys. przy nakładzie 150 tys. egzemplarzy[potrzebny przypis]. W czerwcu 2019 roku na łamach gazety ogłoszono apel do czytelników o wsparcie czasopisma, podnosząc, że ma trudności finansowe i jego istnienie jest zagrożone[7].

Gazeta prezentuje wiadomości w głównych działach Polska (w tym Polonia i Kresy), Świat, Ekonomia, Wiara, Sport oraz Kultura, Myśl jest bronią, Wiara Ojców, Czytelnicy, Ostatnia strona. Pismo propaguje prawicowy dyskurs, który łączy w sobie idee narodowej tożsamości z radykalnym katolicyzmem[8]. Jednak podkreśla się, że naród jest wartością jedynie w perspektywie doczesności, kiedy to najważniejsze miejsce w publicystyce dziennika zajmuje Bóg[9].

Współpracownicy[edytuj | edytuj kod]

Do stałych współpracowników należą m.in.:

Medal „Milito pro Christo”[edytuj | edytuj kod]

5 stycznia 2008 Nasz Dziennik, a wraz z nim Radio Maryja i Telewizja Trwam, zostały uhonorowane Medalem „Milito pro Christo” („Walczę dla Chrystusa”) – odznaczeniem przyznawanym przez Ordynariat Polowy Wojska Polskiego – za bezkompromisową obronę prawdy, szerzenie postaw patriotycznych, upowszechnianie nauczania Sługi Bożego Jana Pawła II, a także za promowanie kultury i tradycji Wojska Polskiego”. Medal, w warszawskiej Katedrze Polowej Wojska Polskiego, wręczył ksiądz biskup gen. Tadeusz Płoski[10][11].

Dodatki tematyczne[edytuj | edytuj kod]

„Nasz Dziennik” wydaje kilka dodatków tematycznych: „Dom – wyjątkowe miejsce”. „Dom na błysk”. „Kupcy Polscy”. „Ogród – sama radość”. „Szlachetne zdrowie”. „Moda dla Ciebie” oraz dodatek turystyczny „Poznajemy Polskę”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. B. Sobczak, Medialne obrazy świata z perspektywy retorycznej (na przykładzie recepcji medialnej śmierci i pochówku Czesława Miłosza), „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Językoznawcza”, 18, 2011, 2, s. 37.
  2. KRS.
  3. A.J. Madera, Fenomen społeczno-polityczny Radia Maryja, „Środkowoeuropejskie Studia Polityczne”, 2003, nr 2, s. 79: „Radio Maryja jest katolicką rozgłośnią radiową”; s. 94: „Rolę „prasowego ramienia” rozgłośni z Torunia pełni pismo „Nasz Dziennik” (…), które jest lustrzanym odbiciem poglądów głoszonych w eterze przez Radio Maryja”.
  4. Nasz Dziennik.
  5. G. Łęcicki, Media katolickie w III Rzeczypospolitej (1989-2009), „Kultura Media Teologia”, 2010, 2, s. 116.
  6. lista monitorowanych tytułów.
  7. tw: „Nasz Dziennik” o zagrożeniu istnienia z powodu kryzysu Ruchu. Apel do księży o prenumeratę. Wirtualne Media, 2019-06-03. [dostęp 2020-08-06].
  8. Marcin Starnawski, Nationalist discourse and the ultra-conservative press in contemporary Poland: a case study of ''Nasz Dziennik'', „Patterns of Prejudice”, 1, 37, 2003, s. 65–81, DOI10.1080/0031322022000054349, ISSN 1461-7331.
  9. I. Kawiernikowa, „Nasz Dziennik” a nacjonalizm, [w:] Religia-Polityka-Naród. Studia nad współczesną myślą polityczną, red. R. Łętocha, Nomos, Kraków 2010,s. 237.
  10. Radio Maryja służy Kościołowi i Ojczyźnie.
  11. Medal dla Radia Maryja, Telewizji Trwam i Naszego Dziennika.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]