Garncarz rdzawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Garncarz rdzawy
Furnarius rufus[1]
(J. F. Gmelin, 1788)
Garncarz rdzawy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd pierwowróblowce
Rodzina garncarzowate
Rodzaj Furnarius
Gatunek garncarz rdzawy
Synonimy
  • Merops rufus J. F. Gmelin, 1788[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Garncarz rdzawy (Furnarius rufus) – gatunek małego ptaka z rodziny garncarzowatych (Furnariidae). Zamieszkuje Amerykę Południową.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny: Obie płci ubarwione podobnie. Brązowy grzbiet, głowa i skrzydła. Spód ciała beżowy. Oczy i nogi czarne. Dziób ciemny.

Rozmiary: Długość ciała – 19-20,5 cm

Masa ciała: ok. 18-49 g.

Głos[edytuj | edytuj kod]

Jasny, dźwięczny śpiew.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Spotykany często w pobliżu ludzkich siedzib, a nawet w miastach. Często spaceruje po trawnikach miejskich.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje Brazylię, Boliwię, Paragwaj, Urugwaj oraz Argentynę.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żyjące na ziemi owady i ich larwy, różne pająki i robaki.

Wydziobuje pożywienie z ziemi.

Tryb życia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Aktywny jest w dzień. Większość czasu spędza na ziemi, poszukując i zbierając pożywienie lub wysiadując na drzewach, a jego melodyjny głos niesie się po okolicy. W nocy odpoczywa i śpi ukryty w gałęziach drzew. Woli chodzić niż latać i dlatego biega po ziemi, często zatrzymując się z wysoko uniesioną nogą.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Okres godowy[edytuj | edytuj kod]

Środowisko: Dogodne miejsce na drzewie lub płocie.

Gniazdo: Ptaki rozpoczynają budowę głębokiej miski z gliny, którą umacniają oraz usztywniają źdźbłami traw i innymi włóknami roślinnymi. Kiedy ta część gniazda jest gotowa i wyschnie na słońcu, ptaki zaczynają budować ścianki, dopóki nie zamkną całego sklepienia. Na samym końcu robią wąski, okrągły otwór wejściowy. Wewnątrz gniazdo samiczka wyściela trawą i pierzem.

Okres lęgowy[edytuj | edytuj kod]

Jaja: Samiczka składa 3-5 białych jaj.

Wysiadywanie: Dzięki temu, że w gnieździe jest ciepło, pisklęta wykluwają się po 18-20 dniach.

Pisklęta: Rodzice karmią je troskliwie i po kolejnych 18 dniach pisklęta potrafią już latać.

Status, zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Na razie jego ochrona nie jest konieczna, choć wiele populacji wyginęło po utracie naturalnego środowiska.

Przypisy

  1. Furnarius rufus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Rufous Hornero (Furnarius rufus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 18 września 2011].
  3. Furnarius rufus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]