Gastão Elias

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gastão Elias
Gastão Elias
Państwo  Portugalia
Miejsce zamieszkania Lourinhã
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1990
Caldas da Rainha
Wzrost 180 cm
Masa ciała 76 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2006
Zakończenie kariery aktywny
Trener Jaime Oncins
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 57 (24 października 2016)
Australian Open 1R (2017)
Roland Garros 1R (2014, 2015, 2017)
Wimbledon 1R (2013, 2016)
US Open 1R (2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 151 (15 sierpnia 2016)
US Open 1R (2016)

Gastão José Ministro Elias (ur. 24 listopada 1990 w Caldas da Rainha) – portugalski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W gronie profesjonalistów od 2006 roku.

W rozgrywkach rangi ATP Challenger Tour Portugalczyk odniósł 7 triumfów w grze pojedynczej.

W roku 2007 zadebiutował w reprezentacji Portugalii w Pucharze Davisa.

W sezonie 2016 zagrał na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro osiągając 2 rundę w singlu i deblu[1].

Najwyżej w rankingu ATP World Tour singlistów zajmował 57. miejsce (24 października 2016), a rankingu deblistów 151. pozycję (15 sierpnia 2016).

Zwycięstwa w turniejach ATP Challenger Tour w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 2012 Rio de Janeiro Ceglana Serbia Boris Pašanski 6:3, 7:5
Zwycięzca 2. 2013 Santos Ceglana Brazylia Rogério Dutra Silva 4:6, 6:2, 6:0
Zwycięzca 3. 2015 Lima Ceglana Słowacja Andrej Martin 6:2, 7:6(4)
Zwycięzca 4. 2015 Guayaquil Ceglana Argentyna Diego Schwartzman 6:0, 6:4
Zwycięzca 5. 2016 Turyn Ceglana Hiszpania Enrique López-Pérez 3:6, 6:4, 6:2
Zwycięzca 6. 2016 Mestre Ceglana Argentyna Horacio Zeballos 7:6(0), 6:2
Zwycięzca 7. 2017 Campinas Ceglana Argentyna Renzo Olivo 3:6, 6:3, 6:4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gastão Elias Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-01-10] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]