Goli otok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Goli otok na mapie

Goli otok (dosł. "goła wyspa", "naga wyspa") – wyspa o powierzchni około 4,7 km², znajdująca się w zachodniej części Chorwacji, na wschód od półwyspu Istria w Kanale Welebickim, pomiędzy wyspami Rab, Sveti Grgur i Prvić. Zbudowana jest ze skał wapiennych.

Historia[edytuj]

Wyspa do XX wieku była niezamieszkana, ale w trakcie I wojny światowej umieszczono na niej obóz jeniecki, do którego zsyłano rosyjskich jeńców z frontu wschodniego. Po II wojnie światowej reżim Tity zdecydował o stworzeniu od 1949 roku obozu dla więźniów politycznych. Wśród osadzonych znajdował się wysoki procent niegdysiejszych bohaterów narodowych i przedwojennych komunistów[1]. Ostatni więzień polityczny opuścił wyspę w 1956 roku. Później na wyspie umieszczano kryminalistów. Ostatecznie Goli otok przestała pełnić funkcję więzienia w 1988 roku. Od tego czasu jest atrakcją turystyczną.

Bibliografia przedmiotowa[edytuj]

  • Božidar Jezernik Naga Wyspa. Gułag Tity, tłum. Joanna Pomorska i Joanna Sławińska, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2013, ISBN 9788375362954
  • Katarzyna Taczyńska Dowcip trwający dwa i pół roku.Obraz Nagiej Wyspy w serbskim dyskursie literackim i historycznym końca XX i początku XXI wieku, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2016, ISBN 9788371819865

Przypisy

  1. Anke Truijen: Goli Otok – historia pamięci i niepamięci. 2011. [dostęp 2011-10-20].