Gontowa (góra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gontowa
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Sowie
Wzgórza Wyrębińskie
Wysokość 723[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Gontowa
Gontowa
Ziemia50°38′37,04″N 16°27′32,01″E/50,643622 16,458892

Gontowa (niem. Schindelberg) – wzniesienie (723 m n.p.m.) w Sudetach Środkowych, w paśmie Gór Sowich, we Wzgórzach Wyrębińskich.

Położenie i opis[edytuj]

Wzniesienie położone jest w północno-zachodniej części Wzgórz Wyrębińskich, na południowy zachód od miejscowości Sokolec[1]. Szczyt jest najwyższym wzniesieniem Wzgórz Wyrębińskich[1]. Wznosi się w północnej części Koziego Grzbietu i stromym Sowim Zboczem opada na wschód do doliny Sowiego Potoku[1].

Gontowa zbudowana jest z utworów czerwonego spągowca: piaskowców, zlepieńców i łupków, w których występują niewielkie pokłady węgla kamiennego[1]. Skały te należą do północnego skrzydła niecki śródsudeckiej.

Szczyt w większości porośnięty lasem świerkowym i świerkowo-bukowym regla dolnego[1].

Historia[edytuj]

W okresie II wojny światowej w zboczach góry prowadzono zakrojone na dużą skalę roboty górniczo-budowlane. W wyniku tych prac powstał Kompleks Gontowa złożony z podziemnych hal i 4 sztolni o długości 150 m połączonych przecznicą o długości około 100 m.[2]

W zboczu góry w związku z poszukiwaniem uranu w Sudetach wydrążono w 1957 roku przez Grupę Poszukiwawczą Zakładów Przemysłowych R-1 w Kowarach upadową „Kazimierz” o długości ponad 300 metrów[1]. Stwierdzono występowanie rud uranu, ale ze względu na jego małą zawartość nie podjęto wydobycia. W 1959 roku upadową „Kazimierz” przejęła KWK "Nowa Ruda", w której eksploatowała węgiel kamienny tylko przez rok[1]. W późniejszym okresie upadową przebudowano i eksploatację prowadzono do 1974 roku wydobywając przeciętnie 30-40 tys. t węgla rocznie [3].

Szlaki turystyczne[edytuj]

Przez wschodnie i północno-wschodnie zbocza Gontowej prowadzi szlak turystyczny:

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h i Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 723. ISBN 83-85773-12-6.
  2. Tajemnice Dolnego Śląska: Sokolec-Gontowa
  3. Góry Sowie Sokolec

Bibliografia[edytuj]