Granat zapalający

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Granat zapalający AN-M14; materiał zapalający (termit) zaznaczony na zielono

Granat ręczny zapalający – bojowy granat ręczny, wykorzystywany do rażenia siły żywej przeciwnika, niszczenia pojazdów, zapasów oraz umocnień, przez ich podpalenie. Granat składa się z cienkościennej skorupy wypełnionej materiałem zapalającym, najczęściej białym fosforem i zapalnika. Biały fosfor jest szczególnie groźny, bo powoduje trudno gojące się poparzenia[1]. Innym materiałem zapalającym wykorzystywanym w granatach jest termit, którego zaletą jest bardzo wysoka temperatura palenia się (2500–3000o) oraz niezależność od tlenu atmosferycznego[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mała Encyklopedia Wojskowa. T. I. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1971, s. 468.
  2. Mała Encyklopedia Wojskowa. T. III. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1971, s. 319.