Gulfstream G600

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gulfstream G600
Gulfstream G600
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Gulfstream Aerospace
Typ samolot dyspozycyjny
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Historia
Data oblotu 17 grudnia 2016 roku
Dane techniczne
Napęd 2 × Silnik turbowentylatorowy Pratt & Whitney Canada PW815GA
Ciąg 69,75 kN każdy
Wymiary
Rozpiętość 28,96 m
Długość 29,29 m
Wysokość 7,7 m
Masa
Startowa 41 549 kg
Paliwa 17 581 kg
Osiągi
Prędkość maks. Ma=0,925
Prędkość przelotowa Ma=0,85 (904 km/h)
Pułap praktyczny 15 545 m
Zasięg 11 482 km
Rozbieg 1737 m
Dobieg 945 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
maks. 19

Gulfstream G600amerykański samolot dyspozycyjny dalekiego zasięgu, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Gulfstream Aerospace Corporation.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wytwórnia ujawniła prace nad nowym modelem samolotu dyspozycyjnego 14 października 2014 roku. Równolegle z projektem G600 prowadzone są prace nad maszyną oznaczoną jako G500. Obydwa samoloty dysponują kabinami pasażerskimi o tych samych rozmiarach i mogą przewieźć maksymalnie do 19 pasażerów na swoich pokładach. W kwietniu 2016 roku połączono kadłub pierwszego prototypu ze skrzydłami[1]. Prototyp G600 został oblatany 17 grudnia 2016 roku. Maszyna wystartowała z lotniska Savannah/Hilton Head. Podczas swojego pierwszego lotu samolot spędził w powietrzu 2 godziny i 53 minuty, a za jego sterami siedzieli piloci doświadczalni Scott Martin i Todd Abler. Na pokładzie obecny był również inżynier Nathaniel Rutland. Według doniesień wytwórni lot przebiegł prawidłowo oraz, co równie ważne, odbył się przed planowanym wstępnie terminem[2]. Maszyna wyposażona jest w zmodernizowany system Enhanced Vision System (EVS III), którego podstawą jest umieszczona w dziobie samolotu kamera termowizyjna, umożliwiająca wyświetlanie obrazu z kamery na wyświetlaczu HUD (w G600 jest to zmodernizowany HUD II). System Synthetic Vision-Primary Flight Display (SV-PFD) wyświetla natomiast pilotowi na ekranie trójwymiarowy obraz znajdującego się przed dziobem maszyny terenu. Awionika Honeywell Primus Epic. Kabina pilotów została wykonana w układzie Symmetry Flight Deck, również firmy Honeywell. Piloci mają do dyspozycji cztery wielofunkcyjne wyświetlacze, z czego trzy to ekrany dotykowe. Sterowanie odbywa się przy użyciu wielofunkcyjnych dżojstików (Active Control Sidesticks) firmy BAE Systems. Zastosowano również trzyosiowy aktywny system sterowania lotem fly-by-wire. 24 lutego 2017 roku, w powietrze po raz pierwszy wzniósł się drugi z wybudowanych prototypów. Samolot wykonał lot trwający 4 godziny i 26 minuty, który według oświadczenie producenta, przebiegał bez żadnych problemów. W tym czasie, pierwszy prototyp miał już za sobą 22 loty i łączny nalot wynoszący 150 godzin spędzonych w powietrzu[3]. W 2017 roku Gulfstream planuje otrzymanie certyfikatu typu, a rozpoczęcie dostaw seryjnych egzemplarzy ma się rozpocząć w 2018 roku. Podobnie jak to miało miejsce w przypadku samolotu Gulfstream G650, wytwórnia planuje powstanie wersji o wydłużonym zasięgu (Extended Range). 5 maja 2017 roku oblatano trzecią maszynę prototypową. Samolot podczas swojego pierwszego lotu spędził w powietrzu 4 godziny i 35 minut. Trzeci prototyp zostanie wykorzystany do badań zachowania się i pracy systemów pokładowych samolotu w różnych konfiguracjach i warunkach. 21 maja tego samego roku, ten sam samolot wykonał najdłuższy, do tego dani lot samolotu G600, trwał on 13 godzin i 5 minut. 21 czerwca 2017 roku po raz pierwszy w powietrze wzbiła się czwarta maszyna prototypowa. Lot przebiegł bez zakłóceń i trwał 78 minut. Maszyna będzie wykorzystana do badań systemów paliwowych samolotu, awioniki oraz systemów automatycznej kontroli lotu. Do tego dnia, wszystkie latające prototypy G600 spędziły w powietrzu 570 godzin w trakcie 130 lotów[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gulfstream G600 nabiera kształtów, „Lotnictwo Aviation International”, nr 5 (2016), s. 20, ISSN 2450-1298
  2. Oblot Gulfstreama G600, „Lotnictwo”, nr 1-2 (2017), s. 11, ISSN 1732-5323
  3. Kolejny prototyp Bombardiera Global 7000 i Gulfstreama G600 dołączają do programu lotów testowych, „Lotnictwo”, nr 4-5 (2017), s. 11, ISSN 1732-5323
  4. Postępy programu G600, „Lotnictwo”, nr 7-8 (2017), s. 11, ISSN 1732-5323

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leszek A. Wieliczko, Gulfstream Aerospace, „Lotnictwo Aviation International”, nr 1 (2017), s. 28–35, ISSN 2450-1298.