Głowoniowa Nyża
Plan jaskini | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Położenie | |
Właściciel | |
Długość |
4,5 m |
Deniwelacja |
0 m |
Wysokość otworów |
1505 m n.p.m. |
Wysokość otworów nad dnem doliny |
250 m |
Ekspozycja otworów |
ku NE |
Data odkrycia |
29 marca 2011 roku |
Odkrywca |
Janusz Łukaszczyk Głowoń |
Kod |
(nr inwentarzowy PIG) T.H-23.01 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/G%C5%82owoniowa_Ny%C5%BCa_otw%C3%B3r.jpg/220px-G%C5%82owoniowa_Ny%C5%BCa_otw%C3%B3r.jpg)
Głowoniowa Nyża (Głowniowa Nyża) – jaskinia, a właściwie schronisko, w Dolinie Roztoki w Tatrach Wysokich. Wejście do niej znajduje się w Orlej Ścianie, na wysokości 1505 metrów n.p.m. Jaskinia jest pozioma, a jej długość wynosi 4,5 metrów[1].
Opis jaskini
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/Limbowa_Prze%C5%82%C4%99cz_T75.jpg/220px-Limbowa_Prze%C5%82%C4%99cz_T75.jpg)
Jaskinię stanowi poziomy, prosty, o trójkątnym przekroju korytarz zaczynający się w niewielkim, trójkątnym otworze wejściowym[2].
Przyroda
[edytuj | edytuj kod]W jaskini brak jest nacieków. Ściany są suche, rosną na nich mchy i porosty. 1,5-metrową długość korytarza zajmuje legowisko niedźwiedzia. Jaskinia stanowi od wielu lat gawrę niedźwiedzi brunatnych[3]. Dlatego też Tatrzański Park Narodowy nie podaje do publicznej wiadomości dokładnego jej położenia[2].
Historia odkryć
[edytuj | edytuj kod]Jaskinia została odkryta przez Janusza Łukaszczyka Głowonia w marcu 2011 roku w czasie obserwowania niedźwiedzicy z młodymi. Jej plan i opis sporządził Tomasz Zwijacz-Kozica przy pomocy J. Łukaszczyka Głowonia, M. Strączka Heliosa i F. Zięby w maju 2011 roku (po opuszczeniu okolic gawry przez niedźwiedzie)[3][2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jaskinie Tatr [online], old.kktj.pl [dostęp 2018-10-20] .
- ↑ a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-07-22] (pol.).
- ↑ a b Poznaj Tatry - Gawra na gawrze - Przewodnik Tatrzański [online], www.poznajtatry.pl [dostęp 2017-07-22] .