HNIW

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HNIW
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H6N12O12
Masa molowa 438,19 g/mol
Wygląd białe krystaliczne ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS 135285-90-4
PubChem 9889323[1]

HNIW (CL-20) – organiczny związek chemiczny, biała krystaliczna substancja, wybuchowa nitroamina. Jest nowoczesnym materiałem wybuchowym kruszącym, najsilniejszym jaki do tej pory zsyntetyzowano[2]. Po raz pierwszy otrzymał go Arnie Nielsen w roku 1987[3].

Właściwości:

  • Prędkość detonacji: 9500 m/s przy gęstości 1,98 g/cm³, 10 300 m/s przy gęstości 2,03 g/cm³
  • Gęstość 1,90–2,05 g/cm³

Znane są cztery izomery HNIW, oznaczane symbolami α, β, γ i ε[4].

HNIW ze względu na wysokie koszty wytworzenia, czasochłonność i trudność w dostępie do odczynników nie jest produkowany na masową skalę[5]. Stosunkowo duża podatność na wybuch pod wpływem uderzenia wyklucza jego zastosowanie militarne. Natomiast kokryształy HNIW z HMX w stosunku 2:1 wykazują wrażliwość na bodźce mechaniczna zmniejszoną do wartości rejestrowanej dla HMX, podczas gdy prędkość detonacji pozostaje na zbliżonym poziomie, jak dla czystego HNIW[4].


HNIW można otrzymać w reakcji benzyloaminy z glioksalem:

Synthesis CL20.svg

Przypisy

  1. HNIW – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Simpson, R. L., Urtiew, P. A., Ornellas, D. L., Moody, G. L. i inni. CL-20 performance exceeds that of HMX and its sensitivity is moderate. „Propellants, Explosives, Pyrotechnics”. 22 (5), s. 249-255, 1997. DOI: 10.1002/prep.19970220502. 
  3. Jacqueline Akhavan: The chemistry of explosives. Wyd. 2. The Royal Society of Chemistry, 2004, s. 15. ISBN 0-85404-640-2.
  4. a b Bolton, Onas, Simke, Leah R., Pagoria, Philip F., Matzger, Adam J.. High Power Explosive with Good Sensitivity: A 2:1 Cocrystal of CL-20:HMX. „Crystal Growth & Design”. 12 (9), s. 4311-4314, 2012. DOI: 10.1021/cg3010882. 
  5. HNIW Vortal młodego chemika. Pirotechnika]

Linki zewnętrzne[edytuj]