Hajnt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
הײַנט (Hajnt)
Ilustracja
Strona tytułowa wydania z 1 grudnia 1930
Częstotliwość

dziennik

Państwo

 II Rzeczpospolita

Adres

Warszawa, Chłodna 8

Wydawca

spółdzielnia Alt-Naj

Pierwszy numer

1908

Ostatni numer

23 września 1939

Średni nakład

45 000-50 000 egz.

OCLC

864146234

„Hajnt” (הײַנט, pol. Dzisiaj) – dziennik społeczno-polityczny w języku jidysz ukazujący się od 1908 do 1939, wydawany w Warszawie.

Gazetę założyli w roku 1908 Noach Finkielsztejn i Samuel Jackan. Później redakcją kierowali Izaak Grünbaum i Jehoszua Gotlieb.

„Hajnt” był jedną z najbardziej poczytnych gazet żydowskich. Dziennik od początku miał zabarwienie syjonistyczne, a od objęcia stanowiska redaktora naczelnego przez Grünbauma na początku lat dwudziestych stał się w zasadzie organem polskiej Organizacji Syjonistycznej.

Z dziennikiem współpracowali między innymi: Dawid Ben Gurion, Jerzy Borejsza, Chaim Finkelsztajn, Jehoszua Gotlieb, Izaak Grünbaum, Apolinary Hartglas, Menachem Kipnis, Bernard Singer i Ze’ew Żabotyński. Jednym z najbardziej znanych redaktorów naczelnych był Abraham Goldberg, ojciec Jerzego Borejszy.

W latach 1929–1939 przy „Hajnt” wydawano popularną popołudniówkę „Hajntige Najes” (jid. הײַנטיקע נײַעס) o nakładzie 75 tysięcy egzemplarzy. Przynoszony przez sensacyjne pismo dochód był podporą finansową „Hajntu”, pozwalającą mu utrzymać wysoki poziom.

Stali prenumeratorzy „Hajntu” otrzymywali bezpłatnie dzieła klasyków literatury żydowskiej. Gazeta organizowała ważne akcje społeczne i interwencyjne.

Dziennik ukazywał się jeszcze w pierwszych dniach wojny. Ostatni numer, ograniczony do dwóch stron, ukazał się 23 września 1939 roku, już po zbombardowaniu budynku redakcji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]