Haplotyp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Haplotyp (z gr. ἁπλοῦς, haploûs − "prosty", "pojedynczy") − pojęcie w genetyce, oznaczające grupę genów, którą organizm odziedziczył po jednym z rodziców.[1] Innymi słowy, jest to zestaw polimorfizmów pojedynczych nukleotydów (SNP), położonych na jednej chromatydzie, który dziedziczy się jako zestaw sprzężonych ze sobą alleli.

W innym znaczeniu jest to także grupa alleli, położonych w różnych miejscach (locus) chromosomu, która jest wspólnie przekazywana.

Przypisy

  1. Haplotype. Scitable by Nature Education. [dostęp 2015-10-13].

Zobacz też[edytuj]