Harry Hole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Harry Hole (ur. w 1965 w Oppsal, dzielnicy Oslo) − główny bohater liczącej dotychczas 11 części serii kryminałów autorstwa Jo Nesbø. Hole jest klasycznym przykładem niepokornego i bezkompromisowego policjanta, mającego bardzo niekonwencjonalne metody pracy i tylu przyjaciół, ilu wrogów.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Postać: Matka Harry’ego – rodowita Laponka – umiera na raka, gdy bohater jest chłopcem. Z ojcem, który z zawodu jest nauczycielem, nigdy nie żył w dobrych relacjach. Śledczy ma także młodszą siostrę Sio z zespołem Downa. Hole mierzy 193 cm wzrostu, waży 95 kg i ma niebieskie oczy. Jest uzależniony od papierosów i alkoholu. Ostatni z tych nałogów przyczynia się do narastającego konfliktu z szefostwem i współpracownikami, jednak Bjarne Møller – szef wydziału, w którym pracuje Hole i jednocześnie jeden z jego najlepszych przyjaciół – chroni policjanta przed wyrzuceniem z pracy. Nie robi tego jednak z litości – mimo wielu wad Hole ma niesamowity talent do rozwiązywania zagadek kryminalnych. Znakomity śledczy zyskał sławę w całej Norwegii dzięki zaangażowaniu w złapanie seryjnego mordercy w Australii. Jest również jednym z niewielu w siłach policji, którzy przeszli specjalne szkolenie FBI. Harry Hole ma dwoje bliskich przyjaciół w wydziale prawnym norweskiej policji. Należy do nich Beate Lønn, od której w krytycznych momentach Hole pozyskuje poufne i kluczowe dla swych śledztw informacje. „Hole” – nazwisko bohatera – to jednocześnie nazwa jednego z miast Norwegii, którego historia sięga czasów wikingów. Pochodzi od staronordyjskiego hólar (liczba mnoga od hóll) oznaczającego „okrągłe, osamotnione wzgórze”[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11].

Powieści[edytuj | edytuj kod]

Postać Harry'ego Hole występuje w jedenastu powieściach:

  1. 1997 Flaggermusmannen (Człowiek-nietoperz, przeł. Iwona Zimnicka, Otwock 2005, ​ISBN 83-726-4254-0​) − Harry zostaje wysłany do Sydney, by zbadać sprawę zabójstwa swej rodaczki[2].
  2. 1998 Kakerlakkene (Karaluchy, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2011) – śledczy wyrusza do Tajlandii, by przyjrzeć się zagadce śmierci norweskiego ambasadora[3].
  3. 2000 Rødstrupe (Czerwone gardło, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2006) – Hole zostaje mianowany komisarzem i tropi mordercę, który chce zemścić się na norweskiej rodzinie królewskiej[4].
  4. 2002 Sorgenfri (Trzeci klucz, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2007) – Harry bada sprawę brutalnego napadu na bank i zostaje posądzony o zabicie swojej byłej dziewczyny[5].
  5. 2003 Marekors (Pentagram, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2007) – śledczy podejrzewa jednego z komisarzy ze swego wydziału – Toma Waalera – o udział w przemycie broni i doprowadzenie do śmierci jego byłej partnerki z wydziału[6].
  6. 2005 Frelseren (Wybawiciel, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2009) – Harry tropi zabójcę, który podczas bożonarodzeniowego koncertu strzela do oficera Armii Zbawienia[7].
  7. 2007 Snømannen (Pierwszy śnieg, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2010) – Hole próbuje odszukać seryjnego mordercę terroryzującego Norwegię. Okazuje się, że może nim być jeden z bliskich współpracowników policjanta[8].
  8. 2009 Panserhjerte (Pancerne serce, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2009) – śledczy powraca z Hongkongu. Na własną rękę tropi seryjnego mordercę, który za swój cel obiera kobiety[9].
  9. 2011 Gjenferd (Upiory, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2012) – Hole ponownie wraca do Oslo, by przyjrzeć się sprawie morderstwa, o które podejrzany jest Oleg, syn jego byłej wieloletniej partnerki. Śledztwo doprowadza go do podziemia narkotykowego w Oslo[10].
  10. 2013 Politi (Policja, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2013) – oficer policji zostaje znaleziony martwy w miejscu dawno popełnionej zbrodni, którą badał, ale nie zdołał jej rozwikłać. W następnych miesiącach taki sam los spotyka kolejnych funkcjonariuszy: brutalnym zabójstwom policjantów odpowiadają nierozwiązane zbrodnie z przeszłości[11].
  11. 2017 Tørst (Pragnienie, przeł. I. Zimnicka, Wrocław 2017) – Kobieta, która umówiła się na randkę przez internet, zostaje znaleziona martwa. Ślady pozostawione na jej ciele wskazują, że morderca jest wyjątkowo bezwzględny. Presja mediów i społeczeństwa, by znaleźć mordercę, jest na tyle duża, że policja zwraca się do Harry'ego Hole. Niepokorny detektyw podejmuje śledztwo dopiero, gdy zaczyna podejrzewać, że morderstwo ma związek z jego nierozwiązaną sprawą z przeszłości[12].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jo Nesbo: Poznaj Harry'ego Hole. jonesbo.pl. [dostęp 2017-10-22].
  2. a b Jo Nesbø, Człowiek nietoperz, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2012, ​ISBN 978-83-245-9373-6
  3. a b Jo Nesbø, Karaluchy, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2012, ​ISBN 978-83-245-9025-4
  4. a b Jo Nesbø, Czerwone gardło, Iwona Zimnicka (tłum.), Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, ISBN 83-7384-515-1, ISBN 978-83-7384-515-2, OCLC 76326939.
  5. a b Jo Nesbø, Trzeci klucz, Iwona Zimnicka (tłum.), Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2007, ISBN 978-83-7384-633-3, OCLC 812758563.
  6. a b Jo Nesbø, Pentagram, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2007, ​ISBN 978-83-245-8994-4
  7. a b Jo Nesbø, Wybawiciel, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2009, ​ISBN 978-83-245-8698-1
  8. a b Jo Nesbø, Pierwszy śnieg, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2010, ​ISBN 978-83-245-8926-5
  9. a b Jo Nesbø, Pancerne serce, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2009, ​ISBN 978-83-245-8995-1
  10. a b Jo Nesbø, Upiory, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław, 2012, ​ISBN 978-83-245-9257-9
  11. a b Jo Nesbø, Policja, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2013, ​ISBN 978-83-245-9406-1
  12. Jo Nesbø, Pragnienie, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2017, ​ISBN 978-83-271-5597-9