Hassan Diab

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hassan Diab
‏حسان دياب‎
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1959
Bejrut
Liban Minister edukacji i szkolnictwa wyższego
Okres od 2011
do 2014
Poprzednik Hassan Mneimneh
Liban Premier Libanu
Okres od 21 stycznia 2020
Poprzednik Saad Hariri

Hassan B. Diab (arab. ‏حسان دياب‎, ur. 6 stycznia 1959 w Bejrucie[1]) – libański inżynier, wykładowca akademicki i polityk, sunnita. Studiował na brytyjskich uczelniach Leeds Metropolitan University, University of Surrey oraz University of Bath, gdzie otrzymał w 1985 r. stopień doktora w dziedzinie inżynierii komputerowej, a następnie został w 1997 r. profesorem na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie. W czerwcu 2011 r. objął stanowisko ministra edukacji i szkolnictwa wyższego w drugim rządzie Nadżiba Mikatiego[2][3], które pełnił do 2014 r.

19 grudnia 2019 r. został desygnowany na premiera Libanu po zaakceptowaniu w dniu poprzednim rezygnacji premiera Sada al-Haririego z 29 października[4][5]. Jego desygnacja spotkała się z protestami, w tym demonstracją na placu Męczenników w centralnym Bejrucie 22 grudnia[6].

10 sierpnia 2020 Diab podał się do dymisji w związku z eksplozją w porcie w Bejrucie[7][8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Raya Shartouni: PROFILE - Hassan Diab Lebanon's new premier (ang.). aa.com.tr, 2019-12-20. [dostęp 2020-08-10].
  2. Lebanon announces cabinet line-up (ang.) nowlebanon.com, 13 czerwca 2011 [dostęp 21-06-2011]
  3. Lineup of Mikati’s 30 (ang.) dailystar.com.lb, 14 czerwca 2011 [dostęp 21-06-2011]
  4. Kraj bez rządu. Wykładowca spróbuje wyprowadzić Liban z kryzysu, TVN24.pl, 20 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-22] (pol.).
  5. University professor nominated to be Lebanese PM, BBC News, 19 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-22] (ang.).
  6. Thousands protest in Lebanon against new Prime Minister Hassan Diab, France 24, 22 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-29] (ang.).
  7. Lebanon's Prime Minister Hassan Diab to submit resignation following Beirut blast (ang.). thenational.ae. [dostęp 2020-08-10].
  8. Lebanese government resigns after Beirut blast, public anger (ang.). apnews.com. [dostęp 2020-08-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]