Nadżib Mikati

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nadżib Mikati
‏نجيب ميقات‎
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

24 listopada 1955
Trypolis

54. Premier Republiki Libanu
Okres

od 10 września 2021

Przynależność polityczna

Sojusz 8 Marca

Poprzednik

Hassan Dijab

50. Premier Republiki Libanu
Okres

od 13 czerwca 2011
do 15 lutego 2014

Przynależność polityczna

Sojusz 8 Marca

Poprzednik

Saad Hariri

Następca

Tammam Salam

47. Premier Republiki Libanu
Okres

od 19 kwietnia 2005
do 19 lipca 2005

Przynależność polityczna

Sojusz 8 Marca

Poprzednik

Umar Karami

Następca

Fouad Siniora

p.o. Prezydent Republiki Libanu
Okres

od 31 października 2022

Przynależność polityczna

Sojusz 8 Marca

Nadżib Mikati (arab. نجيب ميقات, ur. 24 listopada 1955 w Trypolisie) – libański polityk, premier Libanu w 2005, w latach 2011–2014 i od 2021. Pełniący obowiązki prezydenta Libanu od 31 października 2022.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie, w 1989 doktorat z biznesu obronił na Harvardzie. Założył koncern telekomunikacyjny Mikati. W grudniu 1998 został mianowany ministrem transportu i prac publicznych, a w 2000 po raz pierwszy zasiadł w parlamencie. Ma opinię zwolennika współpracy z Syrią, utrzymuje dobre kontakty z prezydentem Syrii, Baszarem Assadem.

15 kwietnia 2005 został mianowany premierem Libanu, jako kandydat kompromisowy po dymisji Omara Karamiego. Po wyborach parlamentarnych, w lipcu 2005 na stanowisku szefa rządu zastąpił go Fouad Siniora.

25 stycznia 2011 prezydent Michel Sulaiman desygnował go na stanowisko premiera, po rozpadzie rządu Saada Haririego[1]. Po kilku miesiącach ustaleń, nowy rząd powołany został 13 czerwca 2011. W jego składzie dominowali ministrowie wywodzący się z Sojuszu 8 Marca, któremu przewodzi szyicki Hezbollah[2].

22 marca 2013 podał się do dymisji siebie i swój gabinet, jako pokłosie zablokowania przez Hezbollah oraz ich sojuszników utworzenia organu mającego nadzorować wybory parlamentarne[3]. Przyczyną były też narastające spięcia społeczne między zwolennikami i przeciwnikami syryjskiego prezydenta Baszara al-Asada, który walczył z rebeliantami podczas wojny domowej, która odbijała się echem na Libanie. Prezydent Michel Suleiman przyjął jego rezygnację dzień później i 6 kwietnia 2013 powierzył misję tworzenia rządu Tammamowi Salamowi[4]. Mikati trzymał urząd premiera jeszcze przez 10 miesięcy. 15 lutego 2014 nowy rząd został zaprzysiężony[5]. 10 września 2021 po raz trzeci objął funkcję premiera Libanu[6].

Po wygaśnięciu kadencji prezydenta Michela Aouna 31 października 2022 oraz braku porozumienia w kwestii wyboru nowego prezydenta, premier Mikati rozpoczął pełnienie obowiązków głowy państwa do czasu wyboru nowego przywódcy kraju.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rage follows Lebanon PM nomination. aljazeera.net, 25 stycznia 2011. [dostęp 2011-01-25]. (ang.).
  2. Lebanon gets Hezbollah-led cabinet after 5-month lag. Reuters, 13 czerwca 2011. [dostęp 2011-06-14]. (ang.).
  3. Liban: premier Mikati ogłosił dymisję rządu, onet.pl, 22 marca 2013 [dostęp 2013-03-23] [zarchiwizowane z adresu 2013-05-03] (pol.).
  4. Lebanon names Tamam Salam as new prime minister. BBC News. [dostęp 7 kwietnia 2013 2013]. (ang.).zły zapis daty dostępu
  5. Lebanese PM unveils national unity cabinet. aljazeera.com. [dostęp 2014-05-29]. (ang.).
  6. Najib Mikati chosen as Lebanon's new Prime Minister amid economic catastrophe. s. abc.net.au. [dostęp 2021-09-11]. (ang.).