Heinrich Zille

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret 1922

Heinrich Rudolf Zille (ur. 10 stycznia 1858 w Radeburgu koło Drezna, zm. 9 sierpnia 1929 w Berlinie) – niemiecki grafik, litograf, malarz, rysownik i fotograf, związany z niemieckim nurtem awangardowym w sztukach plastycznych[1].

Głównym tematem jego twórczości było środowisko berlińskiego drobnomieszczaństwa. Z wyrozumiałością ukazywał w swoich rysunkach scenki z codziennego życia, którym towarzyszyły dowcipne dialogi w dialekcie berlińskim. Stał się kronikarzem „Berliner Milljöh” - życia zwykłych berlińczyków. Został wybrany honorowym obywatelem Berlina.

W 1903 roku dołączył do Berlińskiej Secesji[1].


Towarzystwo i Muzeum[edytuj]

W 1999 utworzono Towarzystwo (Heinrich Zille Gesellschaft), a w 2002 Muzeum Zillego (Zille-Museum) w Berlinie.

Restauracje w Berlinie[edytuj]

W Berlinie w hotelu Park Inn działa restauracja Zille-Stube oraz ogródek Zille-Garten. Istnieje także Zille Stube przy Propststraße[2].

Rodzina[edytuj]

Potomkiem malarza w linii prostej jest Helen Zille.

Przypisy

  1. a b Muzeum Narodowe w Warszawie, Mistrzowie pastelu: od Marteau do Witkacego : kolekcja Muzeum Narodowego w Warszawie : [wystawa, Muzeum Narodowe w Warszawie, 29 października 2015 - 31 stycznia 2016], AnnaA. Grochala (red.), Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, 2015, s. 526, ISBN 9788371009174 [dostęp 2016-06-28] (pol.).
  2. berlin-zillestube.de

Linki zewnętrzne[edytuj]