Helena Radziwiłłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Helena Radziwiłłowa
Ilustracja
Ernst Gebauer, Portret Heleny Radziwiłłowej z około 1816 roku
Herb
Roch III
Rodzina Przezdzieccy
Data urodzenia 6 stycznia 1753
Data i miejsce śmierci 1 kwietnia 1821
Warszawa
Ojciec Antoni Tadeusz Przezdziecki
Matka Katarzyna Ogińska
Mąż

Michał Hieronim Radziwiłł

Dzieci

Ludwik Mikołaj Radziwiłł
Antoni Henryk Radziwiłł
Krystyna Magdalena Radziwiłł
Michał Gedeon Hieronim Radziwiłł
Karol Lukasz Radziwiłł
Andrzej Walenty Radziwiłł
Aniela Radziwiłł
Róża Katarzyna Radziwiłł

Świątynia Diany w ogrodzie romantycznym Heleny Radziwiłłowej w Arkadii

Helena z Przezdzieckich Radziwiłłowa (ur. 6 stycznia 1753, zm. 1 kwietnia 1821 w Warszawie) – córka Antoniego Tadeusza Przezdzieckiego, podkanclerzego koronnego litewskiego i Katarzyny Ogińskiej, wojewodzinki trockiej.

Wojewodzina wileńska, dama dworu carycy Katarzyny II, założycielka Arkadii pod Łowiczem. Dnia 26 kwietnia 1771 poślubiła Michała Hieronima. Z tej okazji został napisany przez Adama Naruszewicza utwór Oda XVII. Na Akt Weselny Książęcia Michała Radziwiłła Miecznika W. Ks. Lit. Z Heleną Przeździecką Podkanclerzanką Lit. Była członkinią loży adopcyjnej. [1]

Wdawała się w liczne romanse (m.in. ze Stanisławem Augustem Poniatowskim), jednak były one tolerowane przez jej męża, gdyż przynosiły mu one korzyści polityczne i materialne[potrzebny przypis].

Była matką Ludwika Mikołaja (którego do chrztu trzymał król Stanisław August Poniatowski), Antoniego Henryka, Michała Gedeona, Karola Łukasza oraz Andrzeja Walentego, a także Krystyny Magdaleny, Anieli i Róży Katarzyny.

Była inicjatorką powstania parku Arkadia w Nieborowie zaprojektowanym w stylu angielskim[2].

Była członkinią loży adopcyjnej La Bienfaisance w 1785 roku.[3]

Przypisy

  1. Ludwik Hass Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej XVIII i XIX wieku Wrocław 1982, s. 171.
  2. http://cosma.republika.pl/historia.htm, informacje o ogrodzie w Nieborowie
  3. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 290.