Helmut Kunz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Helmut Kunz
SS-Sturmbannführer SS-Sturmbannführer
Data i miejsce urodzenia 26 września 1910
Ettlingen, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 1976
Freudenstadt, Niemcy
Przebieg służby
Lata służby 1936- 1945
Formacja Waffen-SS
Główne wojny i bitwy II wojna światowa

Helmut Kunz (26 września 1910 w Ettlingen – 1976 w Freudenstadt) – członek SS i dentysta. Przyznał się do podania znieczulenia dzieciom Goebblesa zanim zostały zabite.

Młodość[edytuj]

Kunz urodził się w Ettlingen w Niemczech. Początkowo studiował prawo, a dopiero później stomatologię. W 1936 roku otworzył praktykę dentystyczną a także w tym samym roku wstąpił do SS.

Kariera w SS[edytuj]

W 1939 roku, Kunz został członkiem 3 Dywizji Pancernej SS Totenkopf. W 1941 r. został poważnie ranny a także przydzielony do biura medycznego Waffen-SS w Berlinie jako młodszy asystent generalnego stomatologa. W końcu kwietnia 1945 roku został przydzielony do służby w Kancelarii Rzeszy.

Zabójstwo dzieci Goebbelsów[edytuj]

W przeciwieństwie do innych liderów III Rzeszy Joseph Goebbels postanowił pokazać swoje silne wsparcie dla Hitlera i w kwietniu 1945 roku przeprowadził się wraz z rodziną do bunkra położonego pod ogrodami kancelarii Rzeszy w Berlinie[1]. Pierwszą pacjentką Kunza była Magda Goebbels. 27 kwietnia poprosiła go aby pomógł w zabiciu jej dzieci. Z kolei 1 maja, Magda zadzwoniła do Kunza i poprosiła by przyszedł do Vorbunkra. Gdy przybył, Magda poinformowała go że Hitler nie żyje oraz że są grupy, które próbują przebić się przez sowieckie okrążenie i uciec lecz ona i jej mąż zdecydowali, że nadeszła pora by umrzeć. Magda i Joseph nalegali by Kunz im pomógł. Według niego, zrobił dzieciom Goebbelsów zastrzyk z morfiny, którą otrzymała od doktora Ludwig Stumpfeggera aby dzieci nie były przytomne podczas podania kapsułek z cyjankiem.

Schwytanie i życie po wojnie[edytuj]

Kunz powrócił do pracy. 2 maja został schwytany przez żołnierzy Armii Czerwonej wraz z dr. Wernerem Haase i dwiema pielęgniarkami Erną Flegel i Liselotte Chervinską. Spędził dziesięć lat w sowieckiej niewoli po czym powrócił do Münster. W 1955 roku były sierżant Waffen-SS i jeniec wojenny Harri Mengershausen, włączył Kunza w odpowiedzialność za śmierć dzieci Goebbelsów.

W swoich zeznaniach Kunz stwierdził, że zrobił dzieciom zastrzyk z morfiny lecz to Magda Goebbels lub dr. Ludwig Stumpfegger podali dzieciom kapsułki z trucizną.

Jednakże zeznania Rochusa Mischa i Wernera Naumanna są sprzeczne z tym co twierdzi Kunz. Misch i Naumann stwierdzili, że doktor Stumpfegger przygotował i podał dzieciom specjalny napój zawierający substancje narkotyczne. Zrobił to aby wprowadzić je w głęboki sen, a następnie Magda podała im kapsułki z cyjankiem[2].

Niemiecki sąd odrzucił możliwość skazania Kunza. On sam z kolei prowadził praktykę dentystyczną, która cieszyła się szacunkiem aż do jego śmierci[3]. Helmut Kunz zmarł w 1976 roku w Freudenstadt.

Przypisy

  1. Mollo, Andrew & Ramsey, Winston, ed. After the Battle, Number 61, Seymour Press Ltd., London, 1988, pp 28, 30
  2. I was in Hitler's suicide bunker BBC News 03.09.2009
  3. Kindermord im Führerbunker

Bibliografia[edytuj]

  • Fohrmann, Petra. Die Kinder des Reichsministers: Erinnerungen einer Erzieherin an die Familie Goebbels - 1943 bis 1945. Verlag Fohrmann. Swisttal (10. Oktober 2005)
  • Lehrer, Steven (2006). The Reich Chancellery and Führerbunker Complex: An Illustrated History of the Seat of the Nazi Regime. McFarland. p. 214. ​ISBN 0-7864-2393-5​.
  • Lehrer, Steven (2002). Hitler Sites: A City-by-city Guidebook (Austria, Germany, France, United States). McFarland. p. 224. ​ISBN 0-7864-1045-0​.
  • O'Donnell, James Preston (1978). The Bunker: The History of the Reich Chancellery Group. Boston: Houghton Mifflin. ​ISBN 978-0-395-25719-7​.
  • Vinogradov, V. K. (2005). Hitler's Death: Russia's Last Great Secret from the Files of the KGB. Chaucer Press. ​ISBN 1-904449-13-1