Henryk Kawecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Kawecki
Kawecki Henryk.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 maja 1886
Warszawa
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 1942
Warszawa
Senator IV kadencji (II RP)
Okres od 1935
do 13 września 1938
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Złoty Krzyż Zasługi Order Krzyża Orła II Klasy (Estonia) Order Krzyża Orła III Klasy (Estonia)

Henryk Kawecki (ur. 12 maja 1886 w Warszawie, zm. 19 stycznia 1942 tamże) – polski prawnik, polityk, podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (1935–1937), senator RP IV kadencji (1935–1938), członek loży wolnomularskiej w Warszawie w czasach II Rzeczypospolitej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Ukończył szkołę realną w Warszawie i studia prawnicze na uniwersytecie w Dorpacie[2].

Działalność niepodległościowa[edytuj | edytuj kod]

W początkowej fazie I wojny światowej (1915–1916) służył w Straży Obywatelskiej w Warszawie. Od 15 czerwca 1918 roku był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej (pracował w Komendzie Naczelnej POW do 11 listopada 1918 roku). W latach 1918–1921 służył w Adiutanturze Generalnej WP, a następnie w sztabie ścisłym Wodza Naczelnego[2]. Uczestniczył w walkach pod Radzyminem.

1 marca 1921 roku został na własną prośbę zwolniony do rezerwy (w stopniu podporucznika)[3].

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu studiów został aplikantem w Warszawie. W 1921 roku został szefem służby bezpieczeństwa Litwy Środkowej. 16 kwietnia 1925 jako były podinspektor Policji Państwowej został mianowany urzędnikiem VI stopnia służowego[4]. Od kwietnia 1926 roku był zastępcą naczelnika, a później naczelnikiem (od lutego 1927 roku) Wydziału Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Od 21 stycznia do 28 sierpnia 1930 roku był Komisarzem Rządu na m.st. Warszawę. W marcu 1931 roku został dyrektorem Departamentu Organizacyjnego MSW, następnie dyrektorem Gabinetu Ministra i dyrektorem Departamentu Politycznego. Odegrał kluczową rolę w zwerbowaniu agenta Józefa Mützenmachera. W okresie od 18 września 1935 do 5 lutego 1937 był podsekretarzem stanu do spraw administracyjnych w MSW[5], a następnie dyrektorem departamentów personalnych w MSW i URM (do 1939 roku)[3].

W 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) powołanym przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Józefa i Wiktorii z domu Wilkowskiej. Ożenił się z Marią Tarnogórską[3].

Był członkiem masońskiej Wielkiej Loży Narodowej Polski (Warszawa). Jednocześnie (?)[3] był członkiem loży „Św. Graala” (Jurysdykcja, następnie Federacja Polska Zakonu Powszechnego Zjednoczonego Wolnomularstwa „Le Droit Humain” w Warszawie)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludwik Hass, Ambicje, rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905–1928, Warszawa 1984, s. 232.
  2. a b Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 329. reprint Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa, 1984
  3. a b c d e f Biblioteka sejmowa – Parlamentarzyści RP. [dostęp 2012-05-18].
  4. Dział personalny. Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. 355. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”, s. 35, Nr 2 z 1 lipca 1925. 
  5. Ustąpienie wicem. Kaweckiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 29 z 7 lutego 1937. 
  6. Scriptor (opr.): Sejm i Senat 1935–1938 IV kadencja. Warszawa: nakładem Księgarni F. Hoesicka, 1936, s. 436.
  7. Sen. Henryk Kawecki otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 80 z 10 kwietnia 1937. 
  8. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 34.
  9. Eesti tänab 1919-2000, Tallinn: Eesti Vabariigi Riigikantselei, 2000, s. 152-155, ISBN 9985-60-778-3 [dostęp 2014-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-27] (est.).