Hermann Riemann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hermann Riemann, właśc. Traugott Leberecht Hermann Riemann (ur. 4 października 1822 w Eutinie, zm. 27 stycznia 1889 w Greifenberg/Pommern)[1], syn pastora Heinricha Arminiusa Riemanna i Henrietty z domu Gensler[2]. Pochodził z wielodzietnej rodziny. Od 1842 studiował teologię, filozofię i historię w Jenie. Pracę i działalność dydaktyczną rozpoczął od stażu w szkole gimnazjalnej w Anklam (Niemcy) w 1951. W rok później przeniósł się do Greifenberga na Pomorzu aby rozpocząć pracę w nowo utworzonym Gimnazjum im. Fryderyka Wilhelma, gdzie objął funkcję prorektora szkoły. H. Riemann za zasługi w upowszechnianiu historii Pomorza otrzymał od Uniwersytetu w Greifswaldzie (Niemcy), zaszczytny tytuł doktora honoris causa w dziedzinie nauk filozoficznych. Tytuł profesora otrzymał w 1886[1].

Do ważniejszych wydawnictw niemieckiego pedagoga należą:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b P. Hofmann: Heinrich Arminius Riemann. Lehrer, Pastor - Demokrat (niem.). s. 16. [dostęp 12 lipca 2010].
  2. P. Hofmann: Heinrich Arminius Riemann. Lehrer, Pastor - Demokrat (niem.). s. 8,16. [dostęp 12 lipca 2010].