Hutia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hutia
Capromys[1]
Desmarest, 1822[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – hutia kubańska (C. pilorides)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd jeżozwierzowce
Infrarząd jeżozwierzokształtne
Rodzina kolcakowate
Podrodzina hutie
Plemię Capromyini
Rodzaj hutia
Typ nomenklatoryczny

Capromys fourniere Desmarest, 1822 (= Isodon pilorides Say, 1822)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Hutia[4] (Capromys) – rodzaj ssaka z podrodziny hutii (Capromyinae) w rodzinie kolczakowatych (Echimyidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie na Kubie oraz okolicznych wyspach (Isla de la Juventud, Jardines de la Reina i Sabana)[5][6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 305–625 mm, długość ogona 131–315 mm; masa ciała do 7 kg[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Capromys: gr. καπρος kapros „dzik”; μυς mus, μυος muos „mysz”[7].
  • Macrocapromys: gr. μακρος makros „długi”; rodzaj Capromys Desmarest, 1822 (hutia)[8][3]. Gatunek typowy: Macrocapromys acevedo Arredondo, 1958 (= Isodon pilorides Say, 1822).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[5][4][6]:

Autorzy Handbook of the Mammals of the World sugerują że C. gundlachianus został błędnie podniesiony do rangi gatunku z powodu rozbieżności sekwencji u okazu z Cayo Ballenato del Medio, ale okaz ten pochodził z lokalizacji poza znanym zakresem występowania C. pilorides[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Capromys, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. A.G. Desmarest. Mémoire sur un nouveau genre de mammifères de l’ordre des rongeurs, nommé Capromys. „Bulletin des Sciences, par la Société Philomathique de Paris”. Année 1822, 1822 (fr.). 
  3. a b O. Arredondo. Los roedores cubanos extinguidos. „El Cartero Cubano”. 17 (12), s. 10, 1958 (hiszp.). 
  4. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 296. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. a b c d P.-H. Fabre, J. Patton & Y. Leite: Family Echimyidae (Hutias, Coypu South and American Spiny-rats). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 594–595. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.)
  6. a b D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Capromys. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-02-18].
  7. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 159, 1904 (ang.). 
  8. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 130. (ang.)