Hynobius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hynobius[1]
Tschudi, 1838[2]
Hynobius kimurae
Hynobius kimurae
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy ogoniaste
Rodzina kątozębne
Podrodzina Hynobiinae
Rodzaj Hynobius
Typ nomenklatoryczny

Salamandra nebulosus Temminck & Schlegel, 1838

Synonimy
Rodzaje

zobacz opis w tekście

Hynobiusrodzaj płaza ogoniastego z podrodziny Hynobiinae w rodzinie kątozębnych (Hynobiidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Japonii, Korei, Chinach i Tadżykistanie[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Hynobius: gr. ὑvις hunis lub ὑννη hunnē „lemiesz”; βίος bios „życie”[11].
  • Pseudosalamandra: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Salamandra Laurenti, 1768[12]. Gatunek typowy: Salamandra naevia Temminck & Schlegel, 1838.
  • Hydroscopes: gr. ὑδρο- hudro- „wodny”, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos „woda”; σκοπος skopos „poszukiwacz”, od σκοπεω skopeō „badać”[13]. Nazwa zastępcza dla Pseudosalamandra.
  • Ellipsoglossa: gr. ελλειψις elleipsis „brak, niedostatek”; γλωσσα glōssa „język”[13]. Gatunek typowy: Salamandra naevia Temminck & Schlegel, 1838.
  • Pachypalaminus: gr. παχυς pakhus „szeroki, gruby”; παλαμη palamē „dłoń, ręka”[13]. Gatunek typowy: Pachypalaminus boulengeri Thompson, 1912.
  • Satobius: Ikio Sato (1902–1945), japoński herpetolog; końcówka bius z nazwy rodzajowej Hynobius Tschudi, 1838[11]. Gatunek typowy: Hynobius retardatus Dunn, 1923.
  • Poyarius: Nikolai A. Poyarkov, rosyjski herpetolog[8]. Gatunek typowy: Hynobius formosanus Maki, 1922.
  • Makihynobius: Moichirō Maki (1886–1959), japoński herpetolog; rodzaj Hynobius Tschudi, 1838[9]. Gatunek typowy: Salamandrella sonani Maki, 1922.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hynobius, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Tschudi 1838 ↓, s. 60, 94.
  3. Tschudi 1838 ↓, s. 56, 91.
  4. J. von N.F.X. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs für höhere Schulen. Stuttgart: Hoffmann, 1848, s. xi. (niem.)
  5. A.M.C. Duméril, G. Bibron & A.H.A. Duméril: Erpétologie Genérale ou Histoire Naturelle Complète des Reptiles. Cz. 9. Paris: Librarie Enclyclopedique de Roret, 1854, s. 97. (fr.)
  6. J.Ch. Thompson. Description of a new genus and species of salamander from Japan. „Proceedings of the California Academy of Sciences”. Seria 4. 3, s. 183, 1912 (ang.). 
  7. Adler i Zhao 1990 ↓, s. 41.
  8. a b A. Dubois & J. Raffaëlli. A new ergotaxonomy of the order Urodela Duméril, 1805 (Amphibia, Batrachia). „Alytes”. 28, s. 77-161, 2012 (ang.). 
  9. a b L. Fei, C.-Y. Ye, J.-P. Jiang: Colored Atlas of Chinese Amphibians and Their Distributions. Syczuan: Sichuan Publishing House of Science & Technology, 2012, s. 593. ISBN 978-7-5364-7545-8. (ang.)
  10. a b D. Frost: Hynobius Tschudi, 1838 (ang.). W: Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2018-04-22].
  11. a b Adler i Zhao 1990 ↓, s. 44.
  12. L. Agassiz: Nomenclator zoologicus: continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 42. (łac.)
  13. a b c E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Springfield: 1944, s. 1-256. (ang.)
  14. Nishikawa i Masafumi 2014 ↓, s. 219.
  15. Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 422. ISBN 83-01-14344-4.
  16. M. Matsui, Y. Misawa, K. Nishikawa & T. Shimada. A new species of lentic breeding salamander (Amphibia, Caudata) from central Japan. „Current Herpetology”. 36 (2), s. 116–126, 2017. DOI: 10.5358/hsj.36.116 (ang.). 
  17. Nishikawa i Masafumi 2014 ↓, s. 215.
  18. Nishikawa i Masafumi 2014 ↓, s. 207.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. K. Nishikawa, & M. Masafumi. Three new species of the salamander genus Hynobius (Amphibia, Urodela, Hynobiidae) from Kyushu, Japan. „Zootaxa”. 3852 (2), s. 203-226, 2014 (ang.). 
  2. J.J. von Tschudi: Classification der Batrachier mit Berücksichtigung der fossilen Thiere dieser Abtheilung der Reptilien. Neuchâtel: Petitpierre, 1838, s. 3-99. (niem.)
  3. K.A. Adler & E.-M. Zhao. Studies on hynobiid salamanders, with description of a new genus. „Asiatic Herpetological Research”. 3, s. 37–45, 1990 (ang.).