IC 405

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
IC 405
Mgławica IC 405 (Płonąca gwiazda)
Mgławica IC 405 (Płonąca gwiazda)
Odkrywca John Schaeberle
Data odkrycia 21 marca 1892
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Woźnica
Typ emisyjna oraz refleksyjna
Rektascensja 05h 16m 05s
Deklinacja +34° 27′ 49″
Odległość 1500 ly
Jasność pozorna mgławicy 9[1]m
Jasność pozorna gwiazdy 6,0m
Rozmiary kątowe 37' × 10'
Charakterystyka fizyczna
Wymiary 5 ly
Alternatywne oznaczenia
Mgławica Płonąca Gwiazda, Sharpless 229, LBN 795, CED 42

IC 405 (znana też jako Mgławica Płonąca Gwiazda) – jasna mgławica emisyjna i refleksyjna znajdująca się w konstelacji Woźnicy. Odkrył ją John Schaeberle 21 marca 1892 roku[1]. Znajduje się w odległości około 1500 lat świetlnych od Ziemi.

„Mgławica Płonąca Gwiazda” swoją nazwę zawdzięcza poszarpanym włóknom pyłu i gazu. Została opisana przez Maxa Wolfa jako „palące się ciało, z którego niczym gigantyczne protuberancje wydaje się buchać parę olbrzymich zakrzywionych płomieni”. To sformułowanie doprowadziło do przyjęcia popularnej dziś nazwy. IC 405 jest podświetlana przez jonizującą energię jaskrawej gwiazdy typu widmowego O, AE Aurigae. Gwiazda ta w odróżnieniu od większości gwiazd oświetlających mgławice, nie powstała w tej mgławicy. Około 2,5 miliona lat temu w pobliżu gromady Trapez doszło do bliskiego zbliżenia dwóch gwiazd o dużej masie. Doprowadziło to do wyrzucenia z gromady dwóch gwiazd uciekających z dużą prędkością. Jedna z tych gwiazd, AE Aurigae, w dalszym ciągu poruszająca się z prędkością 200 km/s napotkała i rozświetliła obłok gazu znany dziś jako „Mgławica Płonąca Gwiazda”.

W mgławicy tej zachodzą dwa różne procesy nadające jej odmienne barwy. Wysokoenergetyczne światło AE Aurigae wybija elektrony z otaczającego gazu. Gdy zachodzi proces odwrotny i proton przechwytuje z powrotem elektron, wydziela najczęściej światło czerwone. Z kolei mieszanina światła czerwonego oraz niebieskiego pochodzącego od AE Aurigae i odbijanego przez otaczający pył nadaje obszarom mgławicy barwę purpurową. Oba rejony mgławicy są określane odpowiednio jako mgławica emisyjna (wydzielająca światło) oraz mgławica refleksyjna (odbijająca).

Przypisy

  1. a b Courtney Seligman: IC 405 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2016-04-14].

Bibliografia[edytuj]

  • Robert Gendler Niebo, Rok wydania: 2007, Wydawnictwo: Carta Blanca, ISBN 978-83-60887-00-4
  • IC 405 w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia

Linki zewnętrzne[edytuj]