II wojna Brytyjczyków z Sikhami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
II wojna Brytyjczyków z Sikhami
Ilustracja
Czas 1847–1848
Miejsce Pendżab
Wynik zwycięstwo brytyjskie
Strony konfliktu
Wielka Brytania Sikhowie
Dowódcy
Hugh Gough Sardar Szer Singh,
Dewan Mulraj
brak współrzędnych
Flag of the British East India Company (1801).svg II wojna Brytyjczyków z Sikhami Nishan Sahib.svg

RamnagarChillianwalaMultanGujrat

II wojna Brytyjczyków z Sikhami prowadzona była pomiędzy królestwem Sikhów w Pendżabie i Brytyjską Kompanią Wschodnioindyjską w latach 1847-1848. Jej rezultatem było włączenie królestwa Sikhów oraz aneksja Pendżabu, w rezultacie której powstała Północno-Zachodnia Prowincja Pograniczna.

Sytuacja poprzedzająca wojnę[edytuj | edytuj kod]

Warunki pokoju z Lahaur upokarzały i były niezwykle uciążliwe dla królestwa Sikhów w Pendżabie. Faktycznie królestwo było pośrednio rządzone przez Brytyjską Kompanię Wschodnioindyjską. Maharadża wprowadzony na tron przez Kompanię (był to jeden z warunków traktatu pokojowego) niewiele znaczył, a był nim rezydent Kompanii w Lahaur Henry Lawrence. II wojna wybuchła w wyniku buntu sikhijskiej armii w Multan w kwietniu 1848, buntu skierowanemu przeciwko nieuczciwym rządom Kompanii Wschodnioindyjskiej.

Przebieg zdarzeń[edytuj | edytuj kod]

Multan – ośrodek buntu – był pod oblężeniem od sierpnia 1848 i padł w styczniu 1849. Nocna bitwa pod Chillianwala 13 stycznia 1849 nie była rozstrzygająca. Decydująca bitwa stoczona została pod Gujrat. Resztki armii sikhijskiej poddały się w Rawalpindi 14 marca.

Następstwa[edytuj | edytuj kod]

Królestwo sikhijskie zostało zaanektowane przez Brytyjską Kompanię Wschodnioindyjską. Bunt dał Kompanii pretekst do aneksji bogatego królestwa i uwieńczenia sukcesem ich ambitnego planu włączenia północnych Indii pod brytyjskie panowanie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]