IMAX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Logo IMAX
Kamera systemu IMAX wraz z rolką taśmy 70 mm
Kino w Warszawie
Porównanie klatek filmu tradycyjnego 35 mm oraz IMAX

IMAX (ang. Image Maximum) – jeden z alternatywnych systemów kinowych używanych w przemyśle filmowym. Taśma filmowa IMAX ma znacznie większą rozdzielczość niż tradycyjna – powierzchnia użytkowa ma szerokość 58,5 mm i wysokość 70 mm, stąd obraz ma proporcje 1,44:1. Kadr jest ustawiony poziomo, a nie pionowo jak na taśmie filmowej 35 mm.

Dzięki wielkości klatki obraz może być wyświetlany na ogromnym ekranie. Typowy ekran w kinie IMAX ma wymiary 24×18 metrów. Jednak największe ekrany na świecie mają ponad 30 metrów wysokości oraz 43 metry szerokości.

Kina IMAX wyposażone są w kilka typów projektorów. Najpopularniejszy jest projektor z dwoma obiektywami, z którego jednocześnie wyświetlane są dwa obrazy przesunięte względem siebie. Istnieją również tańsze systemy, w których obraz jest wyświetlany z dwóch mniejszych projektorów. Moc lamp ksenonowych w systemie IMAX waha się między 15 kW (jeden projektor – dwa obiektywy) a 7 kW (dwa projektory). IMAX w 2000 roku wprowadził także pomniejszoną wersję projektora z dwoma obiektywami, w pełni zautomatyzowany projektor umożliwiający projekcję filmu 3D na zwykłej wielkości ekranach. Na jednym ekranie wyświetlane są naraz dwa filmy. Światło z każdego z projektorów jest spolaryzowane prostopadle względem drugiego. Jeżeli widzowie założą specjalne okulary z filtrami polaryzacyjnymi to pojawia się wrażenie widzenia stereoskopowego. Wrażenie jest jeszcze pogłębione dzięki ogromnym ekranom, które obejmują całe pole widzenia. Projekcji towarzyszy wysokiej jakości dźwięk przestrzenny. Od roku 2008 IMAX wprowadza także projektory cyfrowe.

Wytworzenie filmu mogącego wywołać efekt widzenia stereoskopowego jest bardzo kosztowne. Kamery IMAX są bardzo ciężkie i hałaśliwe. Ogromna grubość taśmy powoduje, że nie można kręcić dłużej niż kilkanaście minut, bo kończy się film. W efekcie powstało w tej technologii niewiele fabularnych filmów trójwymiarowych (ostatnio jest ich coraz więcej). Częściej kręcone są filmy popularnonaukowe o dużych walorach edukacyjnych. Kamera IMAX była na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej oraz promu kosmicznego (w wyniku czego powstał film „IMAX Space Station”, 2005), w głębinach oceanów oraz w podmorskim lesie.

Pierwszym filmem zrealizowanym w technologii IMAX był krótkometrażowy Tora no ko, którego premiera odbyła się 15 marca 1970 roku podczas targów Expo ’70 w Osace[1], z kolei pierwszym pełnometrażowym filmem fabularnym zrealizowanym w całości w tej technologii – Transformers: Wiek zagłady z 2014 roku[2].

W Polsce znajduje się 6 sal kinowych IMAX[3]. Licencjonowanym operatorem jest spółka Cinema City, zaś od grudnia 2014 sponsorem tytularnym jest sieć restauracji McDonald’s[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. IMAX'S Chronology of Techonological Events (ang.). IEEE Canada, Institute of Electrical and Electronics Engineers.
  2. Steve Weintraub: Exclusive: Michael Bay Reveals TRANSFORMERS 4 Will Shoot the ‘Showcase Scenes’ With the New IMAX 3D Digital Camera (ang.). Collider, 2013-04-13. [dostęp 2018-04-19].
  3. Premiery filmowe - Zapowiedzi - Filmy 3D | Cinema City - Strona główna, www.cinema-city.pl [dostęp 2017-12-07].
  4. McDonald’s sponsorem kin IMAX.