Ignacy Płażewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Płażewski
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1899
Ozorków
Data i miejsce śmierci 1977
Łódź
Zawód, zajęcie fotograf, historyk
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Ignacy Płażewski (ur. 29 lipca 1899 w Ozorkowie, zm. 1977 w Łodzi) – fotograf, historyk, wydawca, honorowy członek Związku Polskich Artystów Fotografików[1]. Autor książek z dziedziny fotografii.

Członek tajnego harcerstwa. Uczestnik walk 1918-20. Absolwent Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Wydawca Biblioteki Domu Polskiego – najtańszej polskiej książki w prenumeracie. Naczelnik wydziału Państwowego Wydawnictwa Książek we Lwowie. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Wawrzynem Polskiej Akademii Literatury.

Ojciec Jerzego Płażewskiego, nestora polskiej krytyki filmowej.

Życie i twórczość[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej pozbawiony zawodu wydawcy zajął się profesjonalnie fotografią. W 1944 mianowany szefem Wojskowego Instytutu Naukowo Wydawniczego, został w 1950 w stopniu pułkownika wyrzucony z wojska i aresztowany.

Po powrocie do fotografii został organizatorem ruchu fotograficznego w Łodzi powojennej. Zorganizował oddział Polskiego Towarzystwa Fotograficznego i został jego pierwszym prezesem. Przyjęty do Związku Polskich Artystów Fotografików kierował jakiś czas Łódzką Delegaturą ZPAF, następnie przez wiele lat był prezesem łódzkiego okręgu związku.

Uczestniczył w licznych salonach fotograficznych. Miał cztery pośmiertne indywidualne wystawy. Opierając się na długo gromadzonej bibliotece fotograficznej ostatnie lata poświęcił pisaniu książki Dzieje fotografii polskiej, by, jak mówił, .. żadna więcej dyscyplina sztuki nie pozostała bez spisanej historii.

Kamienica u zbiegu al. T. Kościuszki i A. Mickiewicza na fotografii Ignacego Płażewskiego

W zbiorach ikonograficznych Muzeum Historii Miasta Łodzi[2] znajduje się obszerna kolekcja zdjęć autorstwa Ignacego Płażewskiego.

Quote-alpha.png
W swej twórczości był Płażewski romantykiem. Zdjęcia robił z dużym zaangażowaniem emocjonalnym. Nie ma w nich żadnej spekulacji i udziwnień, są czytelne i klarowne. Fotografie te świadczą o trafności spostrzeżeń artysty, wnikliwej obserwacji ludzi, wydarzeń i otaczającego ich świata. Jego zdjęcia w interesujący sposób prezentują zabudowę architektoniczną Łodzi, sceny rodzajowe, kolejne pory dnia i pory roku. Fotografie te opowiadają nie tylko o samym mieście, lecz także o ludziach, którzy w nim mieszkają. Płażewski niekiedy zadziwia swoimi pomysłami. Zwraca uwagę na obrazy, obok których niejeden człowiek przeszedłby obojętnie. On zapisywał je na kliszy, tworząc w ten sposób bezcenny dla Łodzi portret miasta z epoki PRL[3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Spojrzenie w przeszłość polskiej fotografii, sł. wstępne Jan Sunderland, wyb. il. Jerzy Płażewski, Warszawa: PIW, 1982, ​ISBN 83-06-00100-1​ (wyd. II pod zmienionym tytułem: Dzieje polskiej fotografii 1839-1939, Warszawa: Książka i Wiedza, 2003, ​ISBN 83-05-13316-8​).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista członków honorowych ZPAF. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-17)].
  2. O kolekcji fotografii autorstwa Ignacego Płażewskiego w zbiorach ikonograficznych Muzeum Historii Miasta Łodzi. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-17)].
  3. Fragment z katalogu wystawy Łódź w obiektywie Ignacego Płażewskiego. Muzeum Historii Miasta Łodzi, 2006. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-17)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]