Impluvium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Impluvium – prostokątny basen w posadzce atrium na wodę deszczową wpadającą przez compluvium. Zajmował centralne miejsce i był najważniejszym elementem architektonicznym tego pomieszczenia. Wykładano go mozaiką, marmurem. W późniejszych czasach montowano w nim fontannę[1]. Wodę z impluvium często odprowadzano rurami do cysterny w podziemiach domu (była wykorzystywana np. do celów higieny osobistej).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sztuka świata. Słownik terminów A-K tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 269. ISBN 978-83-213-4726-4.