Inhibicja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Inhibicja – zmniejszanie szybkości reakcji chemicznej spowodowane dodatkiem substancji (inhibitora) wpływającej na stężenie reagentów, katalizatora lub produktu pośredniego[1][2].

Często jest ona niepoprawnie nazywana katalizą ujemną, a inhibitor często jest niepoprawnie nazywany katalizatorem ujemnym.

Ki (Ki50) – stała inhibicji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać inhibition [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson, Compendium of Chemical Terminology (Gold Book), International Union of Pure and Applied Chemistry, wyd. 2, Oxford: Blackwell Scientific Publications, 1997, ISBN 0-9678550-9-8. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata, inhibition, A. Jenkins (aktualizowanie), 2006–, DOI10.1351/goldbook.I03034 (ang.).
  2. Jolanta Iwańska, Maria Martin, Ewa Romkowska, Bazyli Semeniuk, Aniela Tupulos, Marta Werner (red.): Leksykon naukowo-techniczny. Wyd. 5. Warszawa: WNT, 2001, s. 336. ISBN 83-204-2571-9.