Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Państwo  Polska
Adres 47-225 Kędzierzyn-Koźle, ul. Energetyków 9
Data założenia 1952
Forma prawna instytut badawczy
Dyrektor dr Andrzej Krueger
Nr KRS 0000156540
Położenie na mapie Kędzierzyna-Koźla
Mapa lokalizacyjna Kędzierzyna-Koźla
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Położenie na mapie powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Ziemia50°21′33,3″N 18°17′15,7″E/50,359250 18,287694
Strona internetowa

Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”instytut badawczy działający w sektorze chemii organicznej, zlokalizowany w Blachowni, dzielnicy Kędzierzyna-Koźla.

Do końca 2017 roku wdrożono tu do przemysłu 890 technologii, uzyskano 1655 patentów, w tym 59 za granicą, opublikowano w kraju i za granicą 2126 prace, zaprezentowano 1804 referaty, komunikaty i postery, zawarto 14 kontraktów na sprzedaż technologii za granicę[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat 30. XX w., korzystając z bliskości górnośląskiego zagłębia węglowego, dostarczającego surowce, a także infrastruktury terenu (linie kolejowe, drogi i kanał wodny do rzeki Odry) zlokalizowano w pobliżu Kędzierzyna dwa chemiczne zakłady przemysłowe. Produkcję amoniaku, chloru, gliceryny, izobutanolu i kwasów tłuszczowych rozpoczęto w Zakładach Przemysłu Azotowego w Kędzierzynie, a w Blachowni Śląskiej – budowę zakładu pod nazwą Oberschlesische Hydrierwerke A.G., który miał produkować głównie benzynę syntetyczną, oleje i smary, potrzebne do celów wojennych.

W czasie II wojny światowej, w 1944 roku, obydwa zakłady zostały zbombardowane i w wyniku tego praktycznie unieruchomione. W styczniu 1945 roku na teren Kędzierzyna wkroczyła Armia Czerwona i rozpoczęła demontaż ocalałych urządzeń przemysłowych oraz ich wywóz do ZSRR w ramach reparacji wojennych. Zniszczone zakłady w okolicy Kędzierzyna przeznaczono początkowo do całkowitej rozbiórki, a dopiero po przeprowadzonej inwentaryzacji pozostałych urządzeń, naziemnych i podziemnych, podjęto ostateczną decyzję o odbudowie Zakładów Azotowych Kędzierzyn oraz Zakładów Chemicznych Blachownia. W lutym 1948 r. Zjednoczenie Przemysłu Nawozów Sztucznych podjęło decyzję o wybudowaniu w Kędzierzynie fabryki nawozów azotowych, co znacznie przyspieszyło odbudowę[2].

1 stycznia 1952 roku utworzony został Instytut Syntezy Chemicznej (ISCh) w Dworach koło Oświęcimia, powstały na bazie dużych zakładowych laboratoriów badawczych, istniejących w Chorzowie, Tarnowie, Oświęcimiu i Kędzierzynie. Kędzierzyński oddział ISCh liczył czterdzieści dziewięć osób załogi, a kierowany był przez mgr inż. Józefa Obłoja. 1 stycznia 1959 r. przekształcono go w samodzielną placówkę, Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej (ICSO)[3].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

  • Tematyka badawcza Instytutu obejmuje prowadzenie badań naukowych i prac badawczo - rozwojowych dotyczących procesów chemicznych, w szczególności w zakresie:
    • syntezy i technologii organicznej,
    • żywic fenolowych, akrylowych, epoksydowych, poliwęglanów i innych oraz modyfikowaniu właściwości żywic,
    • rozdziału gazów, procesów wodorowych i ciśnieniowych,
    • technologii przetwarzania surowców odnawialnych,
    • procesów petro- i karbochemicznych,
    • katalizy homo- i heterogennej,
    • chemii i technologii polimerów i tworzyw sztucznych oraz ich modyfikacji i przetwórstwa,
    • środków powierzchniowo-czynnych i chemii gospodarczej,
    • środków pomocniczych dla różnych gałęzi przemysłu,
    • analizy chemicznej,
    • fizykochemii,
    • inżynierii chemicznej,
    • ochrony środowiska i utylizacji odpadów.

Dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

  • 1952–1959: prof. dr inż. Józef Obłój, kierownik
  • 1959–1966: prof. dr inż. Józef Obłój, dyrektor
  • 1966–1972: prof. dr inż. Edward Grzywa, dyrektor
  • 1972–1976: doc. dr inż. Jerzy Antoni Wojciechowski, dyrektor
  • 1976 (3 miesiące): doc. Zbigniew Gortel, p.o. dyrektora
  • 1976 (3 miesiące): dr inż. Franciszek Górka, p.o. dyrektora
  • 1976–1985: prof. dr hab. inż. Włodzimierz Kotowski, dyrektor
  • 1985–1990: prof. dr hab. inż. Marian Taniewski, dyrektor
  • 1990–1992: dr inż. Maciej Kiedik, dyrektor
  • 1992–1993: prof. dr hab. inż. Jerzy Wasilewski, p.o. dyrektora
  • 1993–1999: prof. dr hab. inż. Jerzy Wasilewski, dyrektor
  • 1999–2003: prof. dr hab. inż. Andrzej Gawdzik, dyrektor
  • 2003–2004: prof. dr hab. inż. Andrzej Gawdzik, kierownik
  • 2004–2005: mgr Teresa Tarkowska, kierownik
  • 2005–2010: doc. dr Marian Gryta, dyrektor
  • od 1 sierpnia 2010: dr Andrzej Krueger, dyrektor

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ICSO - O nas. ICSO. [dostęp 2016-02-23].
  2. 55-lecie Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej Blachownia – Kalendarium.
  3. Roman Nowacki: Historia Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej Blachownia w Kędzierzynie-Koźlu 1952–1991. Kędzierzyn-Koźle: 1992.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Składowski: Techniczne i organizacyjne aspekty rozwoju przemysłu chemicznego w powiecie kozielskim. Opole: 1971.
  • R. Nowacki: Historia Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej Blachownia w Kędzierzynie-Koźlu 1952–1991. Kędzierzyn-Koźle: 1992.
  • 55-lecie Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia” – Kalendarium.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]