Instytut Elektrotechniki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Instytut Elektrotechniki (IEL)
Ilustracja
Państwo  Polska
Adres ul. M. Pożaryskiego 28,
04-703 Warszawa
Data założenia 1946 (jako IEL od 1 listopada 1951)
Forma prawna instytut badawczy
Dyrektor dr Jacek Szczot
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Instytut Elektrotechniki (IEL)
Instytut Elektrotechniki (IEL)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Instytut Elektrotechniki (IEL)
Instytut Elektrotechniki (IEL)
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Instytut Elektrotechniki (IEL)
Instytut Elektrotechniki (IEL)
Ziemia52°12′25,5″N 21°10′26,1″E/52,207083 21,173917
Strona internetowa
Jedna z hal Instytutu, lata 70. XX wieku

Instytut Elektrotechniki (IEL) – instytut badawczy, którego prowadzący prace badawczo-rozwojowe, produkcję jednostkową i małoseryjną, produkcję doświadczalną, certyfikację wyrobów oraz prace wydawnicze i normalizacyjne w obszarze elektrotechniki. Znajduje się w Międzylesiu w warszawskiej dzielnicy Wawer. Dyrektorem instytutu jest dr Jacek Szczot.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Idea powstania tego typu placówki sięgająca lat II Rzeczypospolitej, zaczęła się konkretyzować po obradach IX Walnego Zgromadzenia Stowarzyszenie Elektryków Polskich w 1937 roku. Wtedy postawiono postulat utworzenia instytucji mającej na celu prowadzenie badań naukowych i naukowo-technicznych z zakresu elektrotechniki prądów silnych, na wzór wielkich instytutów narodowych innych krajów.

Wojna zahamowała proces powstawania Instytutu, ale już w lutym 1945 roku powołano do życia Państwowy Instytut Wysokich Napięć (PIWN), który miał swoją siedzibę w Politechnice Warszawskiej. Jego dyrektorem został prof. dr hab. inż. Janusz Lech Jakubowski, a jego głównymi współpracownikami byli przedwojenni inżynierowie Henryk Ryżko, Wacław Lidmanowski i Władysław Lech.

We wrześniu 1946 roku PIWN został przekształcony w Państwowy Instytut Elektrotechniki[1]. Pierwszym zakładem instytutu był Zakład Wysokich Napięć. Otwarcie pierwszego w Polsce laboratorium wysokonapięciowego (w gmachu Politechniki) nastąpiło już w 1947 roku i służyło Zakładowi jeszcze przez 25 lat.

W 1948 roku Państwowy Instytut Elektrotechniczny został przekształcony w Główny Instytut Elektrotechniki (GIEL), który z kolei 1 listopada 1951 przekształcił się kolejny raz i przyjął obecną nazwę Instytut Elektrotechniki. Jednocześnie rozpoczęto budowę obiektów Instytutu w Warszawie-Międzylesiu.

Opis[edytuj | edytuj kod]

W skład Instytutu wchodzą zakłady naukowo-badawcze, oddziały zamiejscowe, zakład doświadczalny, laboratoria badawcze i wzorcujące. Wcześniej część Instytutu stanowił zespół certyfikacji wyrobów elektrotechnicznych, który z końcem roku 2013 już po raz drugi, został zlikwidowany. Instytut Elektrotechniki posiada uprawnienia do prowadzenia przewodów doktorskich od roku 1956 i habilitacyjnych od roku 1970 oraz do nadawania stopni naukowych.

Instytut Elektrotechniki jest organizatorem i współorganizatorem wielu krajowych i zagranicznych konferencji naukowych, na których są przedstawiane i omawiane najnowsze problemy i zagadnienia związane z elektrotechniką. Wydaje „Prace Instytutu Elektrotechniki” – wydawnictwo nieperiodyczne ukazujące się od 1951 r. Zawiera ono artykuły oryginalne, oparte na wykonanych w Instytucie badaniach tak teoretycznych, jak i doświadczalnych, oraz prace habilitacyjne i skrócone prace doktorskie. Na łamach wydawnictwa goszczą również autorzy spoza Instytutu – z kraju i zagranicy.

Instytut Elektrotechniki był wydawcą czasopisma Nowa Elektrotechnika, gdzie opisywane były rozwiązania konstrukcyjne, procesy technologiczne, najnowsze badania, nowoczesne materiały oraz projekty.

Instytut Elektrotechniki ma prawo nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego. Prowadzi również studia doktoranckie.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Zakłady Naukowo-Badawcze

  • Zakład Napędów Elektrycznych
  • Zakład Energoelektroniki i Transportu Elektrycznego
  • Zakład Wielkich Mocy

Zespół Laboratoriów Instytutu Elektrotechniki

  • Laboratorium Badawcze i Wzorcujące Instytutu Elektrotechniki
  • Laboratorium Badawcze Aparatury Rozdzielczej

Oddziały Zamiejscowe

  • Oddział Technologii i Materiałoznawstwa Elektrotechnicznego we Wrocławiu

Zakład Doświadczalny

  • Zakład Doświadczalny III w Międzylesiu k. Kłodzka

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia. W: Instytut Elektrotechniki [on-line]. iel.pl. [dostęp 2019-03-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]