Irena Dowgielewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Irena Dowgielewicz (ur. 31 grudnia 1917 w Kijowie, zm. 21 lutego 1987 w Gorzowie) – polska pisarka i poetka.

Studiowała na wydziale architektury Politechniki Warszawskiej. Po wojnie trafiła na ziemie zachodnie, po czym osiadła na stałe w Gorzowie Wielkopolskim. Debiutowała w 1934 r. w czasopiśmie Nasza Praca. Laureatka wielu nagród literackich i odznaczeń państwowych przyznanych za twórczość literacką, m.in. Nagrody Ministra Kultury. Członek Związku Literatów Polskich, odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jej utwory tłumaczono na niemiecki, rumuński, słowacki.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Sianie pietruszki (1963)
  • Stadion dla biedronki (1970)
  • Tutaj mieszkam (1973)

Proza[edytuj | edytuj kod]

  • Lepszy obiad (1962)
  • Przyjadę do ciebie na pięknym koniu (1965)
  • Krajobraz z topolą (1966)
  • Most (1968)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]