Irradiancja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spektralna irradiancja Słońca na szczycie atmosfery i na powierzchni ziemi.

Irradiancja jest terminem radiometrycznym określonym jako strumień promieniowania na jednostkę powierzchni. Odpowiada to mocy jaką przenosi promieniowanie przez płaszczyznę jednostkową. Jednostką SI jest wat na metr kwadratowy (W/m2). Czasami irradiancja jest nazywana natężeniem lub intensywnością.

Jeżeli strumień pada na powierzchnię pod kątem wtedy irradiancja jest opisana wzorem

Innymi słowy strumień energii przychodzący na powierzchnię z różnych kierunków ma różną wagę.

Irradiancja spektralna jest irradiancją przypadającą na jednostkę szerokości widma, czyli strumieniowi promieniowania na jednostkę powierzchni w wybranym jednostkowym fragmencie widma elektromagnetycznego. Używa się zazwyczaj jednostki W·m-2·nm-1.

Jeżeli obiekt (punktowy) promieniuje jednorodnie we wszystkich kierunkach to irradiancja tego promieniowania maleje odwrotnie proporcjonalnie do kwadratu odległości od obiektu.

Irradiancja słońca jest mierzona pyranometrem.

Zobacz też[edytuj]