Częstotliwość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trzy światełka, emitujące błysk z różną częstotliwością: od najmniejszej (góra), do największej (dół). f jest częstotliwością w hercach (Hz), co oznacza liczbę błysków w czasie jednej sekundy. T jest okresem, czyli czasem trwania jednej sekwencji. T oraz f są wzajemnie odwrotne.
Zmiana przebiegu czasowego drgań odpowiadająca wzrostowi częstotliwości

Częstotliwość (częstość) – wielkość fizyczna określająca liczbę cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu. W układzie SI jednostką częstotliwości jest herc (Hz). Częstotliwość 1 herca odpowiada występowaniu jednego zdarzenia (cyklu) w ciągu 1 sekundy. Najczęściej rozważa się częstotliwość w ruchu obrotowym, częstotliwość drgań, napięcia, fali.

W fizyce częstotliwość oznacza się literą f lub grecką literą ν. Z definicji wynika wzór:

f=\frac{n}{t}

gdzie:

f – częstotliwość,
n – liczba drgań,
t – czas, w którym te drgania zostały wykonane.

Z innymi wielkościami wiążą ją następujące zależności:

f=\frac{1}{T},

gdzie:

Tokres,
f=\frac{\omega}{2\pi},

gdzie: ωpulsacja (częstość kołowa). Odpowiada ona prędkości kątowej w ruchu po okręgu.

Częstotliwość a energia fotonu[edytuj | edytuj kod]

Albert Einstein zaproponował teorię fotonową, która wiąże z falą elektromagnetyczną o danej częstotliwości, pewien rodzaj cząstki zwanej fotonem, niosącej najmniejszy, niepodzielny kwant energii fali. Prowadzi to do zależności:

E=h\nu \,,

gdzie:

hstała Plancka,
Eenergia kwantu,
ν – częstotliwość fali.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło częstotliwość w Wikisłowniku

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]