Iwan Kłymiw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Iwan Kłymiw, ps. Łehenda, Marmasz, Kuliba (ur. 29 października 1909 we wsi Sielec koło Sokala - zm. 5 grudnia 1942 we Lwowie) – ukraiński działacz nacjonalistyczny i wojskowy.

W 1929 ukończył gimnazjum w Sokalu, rozpoczął studia prawnicze. Był działaczem Płastu, członkiem OUN od jej powstania, jednym z organizatorów siatki OUN na Sokalszczyźnie i Wołyniu.

Przed wojną wielokrotnie więziony za działalność antypaństwową, przebywał m.in. w Berezie Kartuskiej. Wypuszczony na wolność przez polskie władze we wrześniu 1939[1].

Ukończył szkołę oficerską im. płk. Konowalca. Od 1940 krajowy przewodniczący OUN na zachodniej Ukrainie (po Dmytrze Myronie). Po ogłoszeniu Aktu Odnowienia Państwa Ukraińskiego został ministrem koordynacji politycznej w rządzie Jarosława Stećki. Po aresztowaniach członków rządu przez Gestapo przeszedł w lipcu 1941 do podziemia, był poszukiwany listem gończym, ustalono wysoką nagrodę za jego głowę.[potrzebny przypis]

Na początku 1942 wszedł w konflikt z Mykołą Łebediem próbując stanąć na czele Prowodu OUN-B. W konsekwencji został przesunięty na niższe stanowisko oficera do specjalnych poruczeń referenta wojskowego[2].

4 grudnia 1942 został we Lwowie aresztowany przez Gestapo i następnego dnia zakatowany podczas przesłuchania.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Мороз В. - Генерали УПА – вихованці Пласту;
  • Пластовий шлях. – 2002. – Ч.4. – s. 42-45;
  • Пластуни у визвольних змаганнях. – New York 2002. – s. 15;
  • Содоль П. - Українська Повстанча Армія, 1943-49. Довідник. – New York 1994. – s.8.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Torzecki, Polacy i Ukraińcy. Sprawa ukraińska w czasie II wojny światowej na terenie II Rzeczypospolitej, Warszawa: PWN, 1993, s. 27, ISBN 83-01-11126-7, OCLC 69487078.
  2. Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka 1942-1960, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 2006, s. 108, ISBN 83-88490-58-3, OCLC 838973434.