Izba Coachingu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Izba Coachingu
Państwo  Polska
Nr KRS 0000337327
Data rejestracji 2009
Prezes Bartosz Berendt
Adres ul. Smulikowskiego 4
00-389 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Izba Coachingu
Izba Coachingu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Izba Coachingu
Izba Coachingu
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Izba Coachingu
Izba Coachingu
Ziemia52°14′14,2″N 21°01′53,3″E/52,237278 21,031472
Strona internetowa

Izba Coachingu – polska organizacja branżowa (izba gospodarcza) o deklarowanej niezależności, reprezentująca interesy środowiska coachingowego w Polsce. Pierwsza na świecie izba gospodarcza zrzeszająca przedsiębiorstwa świadczące usługi z obszaru coachingu. Siedzibą organizacji jest Warszawa[1].

Cele działania[edytuj | edytuj kod]

Celem strategicznym organizacji jest powołanie zawodu coacha, wyznaczenie standardów zawodowych i propagowanie idei coachingu w Polsce. Zadaniem izby jest m.in. promowanie jakości usług, pomoc w nawiązywaniu kontaktów zawodowych z partnerami polskimi i zagranicznymi, współpraca i wymiana doświadczeń z organizacjami zrzeszającymi podmioty prowadzące działalność gospodarczą, prowadzenie doradztwa organizacyjnego, technicznego i ekonomicznego, dokonywanie ekspertyz, badań marketingowych oraz usług konsultingowych, tworzenie branżowych oraz środowiskowych klubów członkowskich, a także wydawanie czasopisma o coachingu[1].

Organizacja działa na rzecz poprawy jakości usług, integracji środowiska, reprezentacji interesów zawodowych, a także upowszechniania wiedzy o zawodzie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przygotowania do rejestracji organizacji rozpoczęły się w 2007, choć rozmowy w tej sprawie toczono już od 2004. Podczas zjazdu środowiskowego (70 uczestników) powołano grupę inicjatywną. Główni inicjatorzy tych działań to: Piotr Pilipczuk, Anna Ratajczak, Paweł Sopkowski i Krzysztof Piasecki. Grupa inicjatywna przygotowała projekt utworzenia izby. Z uwagi na problemy formalne działalność tej grupy nie przyniosła rezultatów, w związku z czym powołano drugą grupę inicjatywną (m.in. Małgorzata Marczewska, spotkanie w Zielonce), której działania zaskutkowały skupieniem około stu podmiotów i utworzeniem izby w 2009 (wpis do Krajowego Rejestru Sądowego). Pierwszym prezesem była Małgorzata Marczewska (obecnie jest nim Bartosz Berendt)[2].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Izba, wraz ze Stowarzyszeniem Coachów Polskich, ma największe w Polsce znaczenie zawodowe, jednak opinie członków organizacji nie są wiążące pod względem prawnym[3].

Izba opracowała Kodeks Etyczny Coacha, który promować ma dobre praktyki branżowe[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]