Działalność gospodarcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Działalność gospodarcza – forma aktywności przedsiębiorców działających na rynku.

Definicje prawne[edytuj | edytuj kod]

W prawie Unii Europejskiej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu[1].

W prawie polskim funkcjonuje kilka definicji działalności gospodarczej.

W Prawie przedsiębiorców: zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły[2]. W uchylonej ustawie o swobodzie działalności gospodarczej[3]: zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych: działalność zarobkowa (wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa; lub: polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż; lub: polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych), prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–9[4].

W ustawie o VAT: działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jeszcze inaczej definiuje działalność gospodarczą m.in. ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych: za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych, twórcę i artystę, osobę prowadzącą działalność w zakresie wolnego zawodu, wspólnika jednoosobowej spółki z o.o., spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej, osobę prowadzącą publiczną lub niepubliczną szkołę, inną formę wychowania przedszkolnego, placówkę lub ich zespół[5].

Podział[edytuj | edytuj kod]

Dochodowość[edytuj | edytuj kod]

  • nastawienie przynoszenie dochodu – prowadzą ją przede wszystkim przedsiębiorstwa prywatne,
  • nastawienie na osiąganie innych korzyści ekonomicznych – prowadzą ją m.in. przedsiębiorstwa komunalne, których głównym celem jest jak najlepsze zaspokajanie potrzeb społeczności lokalnej,
  • nastawienie na osiąganie innych korzyści (działalność non-profit) – działalność, która ma przynosić korzyści takie jak rozwój przedsiębiorczości, nauka, szkolenie, pomoc chorym. Taka działalność nie może generować przychodu właścicielowi, dlatego jest prowadzona najczęściej w formie fundacji.

Swoboda działalności[edytuj | edytuj kod]

  • działalność regulowana – której wykonywanie wymaga spełnienia warunków określonych szczególnymi przepisami prawa[6], m.in. działalność w zakresie[7]:
    • poszukiwania i wydobywania kopalin ze złóż,
    • wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, a także bronią i amunicją,
    • wytwarzania i obrotu paliwami oraz energią,
    • usług detektywistycznych[8],
    • ochrony osób i mienia,
    • rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych,
    • przewozów lotniczych, drogowych i kolejowych,
    • prowadzenie kasyna gry,
    • kupno i sprzedaży wartości dewizowych oraz pośrednictwie w ich kupnie i sprzedaży[9],
    • działalność w zakresie związku sportowego[10],
    • prowadzenie indywidualnej praktyki lekarskiej; indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej albo grupowej praktyki lekarskiej[11],
    • prowadzenie stacji kontroli pojazdów[12].
  • działalność nieregulowana – którą można prowadzić według przepisów ogólnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (CELEX: 32006L0112).
  2. Art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2018 r. poz. 646).
  3. Art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2017 r. poz. 2168).
  4. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1509)
  5. Art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1778)
  6. Art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
  7. Por. art. 46 ust. 1 uchylonej ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
  8. Art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o usługach detektywistycznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 556).
  9. Art. 2 ust. 1 pkt 19 oraz art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 679, z późn. zm.).
  10. Art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. z 2018 r. poz. 1263).
  11. Art. 49a ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2018 r. poz. 617).
  12. Art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1260).